فرشته گفت «من دیگر دور ایران‌ رو خط کشیدم.» شمیم گفت: «اون وقت رو کجا حساب باز کردی؟» فرشته گفت: «هر جا جز این‌جا... تو این مملکت هیچ کاری نمی‌شه کرد.» شمیم گفت «شما می‌خوای تشریف ببری فرنگ چه‌کار کنی؟ کجا رو فتح کنی؟ یعنی این هفتاد و پنج میلیون نفر هیچ‌کاری نمی‌کنند و...» فرشته پرید وسط حرفش؛ «ایرانی‌ها شبیه سوسک شدند. تو هر شرایطی زندگی می‌کنند. سرما، گرما، نم، توالت... من نمی‌خوام سوسک بشم!»

تو به اصفهان باز خواهی گشت، مصطفی انصافی، نشر چشمه

شهروندی که نیستم

@shahr_ashub

هر بار کمپین هایی را که دعوت می کنند شهروند خوبی باشیم، زباله نریزیم، اسراف نکنیم، به قوانین احترام بگذاریم و... را می بینم از این همه بلاهت شگفت زده می شوم! این دقیقا چیزیست که دولت ها می خواهند : شهروند به مثابه گوسفند!
چه توجیهی وجود دارد در جائی که شهروندی من به رسمیت شناخته نمی شود من به مثابه یک شهروند رفتار کنم؟
چرا باید انسان به عنوان موجودی تبهکار شناخته شود که دائم به خاطر رفتار مجرمانه مورد بازخواست قرار گیرد؟ چرا انتظار داریم شهروندی که سرمایه اش با این قیمت دلار تبدیل به کود می‌شود از خرید دلار خودداری کند یا در دکانش را باز کند و اجناسش را به قیمت قبل عرضه کند؟ چرا خودمان را با سویس و آمریکا مقایسه می کنیم که فلان جا تورم شد و مردم حتی اجناس یخچالشان را هم به سوپر مارکت دادند و از خرید امتناع کردند ( چیزی که در آنجا هم اتفاق نیفتاده است ) ؟ مگر دولت ما دولت سویس است؟ مگر حقوق شهروندی ما با یک سویسی برابر است؟ چرا می گوییم نباید به این بهانه که اختلاس می کنند ما هم از کارمان اختلاس کنیم؟ چرا انتظار داریم شهروند در برابر بی عدالتی رفتاری دیگر برگزیند؟ چرا اصرار داریم این همه یکدیگر را نصیحت کنیم؟ از شهروندی که آزادی ندارد ، شغل ندارد ، در تورم است ، در بی عدالتی و تبعیض برای حقوق اولیه خود می جنگد انتظار داریم که هشت ساعت کار مفید انجام دهد درستکار و امین باشد به قوانین احترام بگذارد و ...
مهمترین چیزی که این کمپین ها نمی دانند این است که قانون به وجود آمده تا به انسان احترام گذاشته شود نه این که انسان برده قانون شود قانونی که در برابر افراد متفاوت عمل می کند شایسته چه احترامیست؟ در اداره ای که رئیس بیشترین امکانات و منابع را در اختیار دارد و کمترین کار را انجام می دهد از کارمند چه توقعی می رود؟
شهروند هیچ وظیفه ای ندارد که به عنوان بازوی دولت عمل کند اگر امری به عنوان قانون در نظر گرفته می شود نباید با پول قابل خریداری باشد مثلا ورود به طرح ترافیک یا ساختمان سازی بالای چند طبقه ممنوع است مگر پولش را بدهید! حالا کسانی هستند که کاسه داغتر از آش هستند و کمپین می زنند که خودروی تک سرنشین فلان است و چنان! یعنی خواسته یا ناخواسته می شوند بازوی سرکوب دولتی که باید راه بسازد ، اتوموبیل به اندازه جمعیت تولید و بر استاندارد بنزین و خودرو نظارت کند دولتی که از تمام این ها پول کسب می کند و شهروند هم طبق معمول می شود بی فرهنگ و گناهکار!
و در پایان اگر از من بپرسید مزخرفترین کتاب اخلاقی که وجود دارد چیست؟ به شما می گویم ؛ کتاب بی شعوری
شعور پاسخ انسان است به هستی انسان دردمند فریاد می کشد ، گریه می کند خود را به در و دیوار می زند این است صدای اعتراض. من به عنوان یک شهروند باید حقوقم را از دولت مطالبه کنم نه شهروندان دیگر.

منبع: محسن الوان ساز

@shahr_ashub

یک سال از زلزله سرپل ذهاب گذشت
کارتون: مانا نیستانی
@shahr_ashub

وزیر محترم ارشاد در توئیتی، پیامبرانه پیش‌بینی فرموده‌اند که کاخ سفید سرنوشتی همچون طاق کسری خواهد داشت؛ یعنی جنگ ما با آمریکا، جنگ اسلام با شاهان ساسانی است که به پیروزی مسلمانان و شکست تمدن ایران باستان انجامید.
اولا از مسئولان ایرانی توقع می‌رود که حرمت کشورشان را نگه دارند و پیروزی سپاه خلیفه را بر تمدن نیاکانشان، پیروزی حق بر باطل نشمارند و شادی نکنند، که آن جنگ‌ها ماهیتی دیگر داشت. ثانیا جناب آقای وزیر بفرمایند که این پیش‌بینی نویدبخش، بر کدام آگاهی استوار است؟ ایشان اخبار غیبی دارند یا واقعیت‌هایی را می‌دانند که ما نمی‌دانیم. بر پایۀ کدام منطق تاریخی یا الهی، چون اعراب مسلمان بر ایرانیان ساسانی پیروز شدند، پیروزی ما نیز بر آمریکا قطعی است؟ گیرم ترامپ، یزدگرد زمان است. چه شباهتی است میان ما و مسلمانان صدر اسلام؟ اصلا چه شباهتی است میان این جنگ و آن جنگ؟ آیا التزام صوری ما به نماز و روزه و حج، کافی است که فرجام خویش را چونان فرجام پیامبر و مسلمانان آن عهد و زمان بدانیم؟ اگر چنین است چرا آل بویه زمین‌گیر شد و جای خود را به دیگران داد؟ چرا زنان دربار صفویه که آفتاب و مهتاب هم روی‌شان را ندیده بود، ناگهان بردگان جنسی سربازان و سرداران محمود افغان شدند؟ چرا عباس‌میرزا که پرچم او در جنگ‌های ایران و روس، حکم شرعی جهاد با کفار بود، کاری از پیش نبرد و آن همه سرزمین و استان و رودخانه و کوه‌ را به روس‌ها واگذار کرد؟ جناب آقای وزیر، جهان واقعیت‌ها، کلاس انشاء نیست. پای زندگی هشتاد میلیون انسان آسیب‌پذیر در میان است.

@shahr_ashub

رضابابایی

بدون شرح!
@shahr_ashub

عکس اول: عکسی که رضا دقتی ۴دهه پیش گرفته و به تازگی با این شرح منتشرکرده:
"November 4, 1980 Hostage takers at Amercan Embassy
عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی، گروگان‌گیران..."
عکسی که زنان گروگان گیر را زیر پارچه ی نقاشی شده ای نشان می دهد که در آن تصویر دستانی با ریسمان هایی به تصویر کشیده شده است با این شعار که «با حرکت انقلابی تارهای وابستگی را قطع کنیم»

عکس دوم: بنر سردار قاسم سلیمانی، با زنجیر هایی که از گردن ترامپ و نتنیاهو آویزان شده اند و شرکت کنندگان آنها را در دست میگیرند، در مراسم سیزده آبان
@Shahr_ashub

ترامپ در ادامه سفرهای استانیش برای جلب رأی مردم برای انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، پریروز به یه شهر خیلی کوچک در مونتانا رفت به نام بلگراد! کل جمعیت این شهر کمتر از ۸ هزارنفره! گفتم چطور هواپیمای ترامپ نشسته تو این شهر به این کوچیکی؟ گفتن یه شهر بزرگتر همون نزدیکی هست که فرودگاهش چسبیده به بلگراد (یا بلگراد چسبیده به فرودگاهه). گفتم لابد اون شهر بزرگه دیگه خیلی بزرگه که فرودگاه براش ساختن. اما چک کردم دیدم ترکونده شده ۴۵هزارنفر! (جهت مقایسه: نوشهر مازندران ۵۰هزارنفره!). بعد رفتم فرودگاه رو چک کردم دیدم یه فرودگاه بین‌المللیه! و سه تا باند داره. این فرودگاه در سال ۲۰۱۸ میره که حدود ۹۰هزار پرواز ورودی و خروجی رو سرویس بده. جهت مقایسه، فرودگاه اصفهان که علاوه بر دریافت مسافران خود این شهر که توریستی‌ترین مقصد در ایرانه، یکی از هاب‌های مهم داخلی، و پشتیبان مهرآباد و امام خمینی هم هست، سال گذشته ۴۶هزار پرواز ورودی و خروجی رو سرویس داده.

اجازه بدید یه بار دیگه خلاصه کنم: فرودگاه یکی از شهرهای آمریکا که از نوشهر کوچیک‌تره، از فرودگاه اصفهان دو برابر شلوغ‌تره!

هیچی. همین.

@Shahr_ashub

«و این ماییم، مردمی در آستانۀ فصلی سرد...»

@shahr_ashub

تحریم‌ها و ضرورت شبکه‌های همیاریِ مردمی

هیچ‌گاه معیاری برای این وجود نداشته است که نشان دهد تحریم‌ها دقیقاً با اقتصاد ملی و زندگی مردم چه می‌کند. بسته به نیاز سیاسی روز تفسیرهایی یک‌خطی یا یک‌کلمه‌ای از تحریم‌ها ارائه می‌‌شود، مثل این‌که «تحریم‌ها نعمت است»، «تحریم‌ها فرصت است»، «تحریم‌ها کاغذپاره است». در یک جا چون می‌خواهیم ناتوانی دشمن را نشان دهیم می‌گوییم تحریم‌ها هیچ اثری ندارد، و در جایی دیگر می‌خواهیم خباثت دشمن را نشان دهیم می‌گوییم تحریم‌ها جان و زندگی مردم را هدف گرفته است. دشمن ما جمع اضداد است، هم ناتوان است و هم خونخوار است.

به هر حال مردم، مردمی که به اندازۀ کافی و پیش از این هم درگیر انواع مشکلات در زندگی بودند، امروز خود را با فهرست بلندبالایی از این نعمت‌ها و فرصت‌ها (یعنی همان تحریم‌ها) روبرو می‌بینند. مسئولان بارها در ماه‌های اخیر فرموده‌اند که ما در جنگی اقتصادی به سر می‌بریم. همیشه قربانیان اصلی جنگ‌ها سربازان و پیاده‌نظامند. پس در این جنگ اقتصادی هم مشخص است قربانیان اصلی چه کسانی خواهند بود. همان کسانی که سال گذشته همین موقع برای خرید سرپناهی 50 متری 200 میلیون و اکنون به 400 میلیون پول نیاز دارند، در حالی که اگر سال گذشته تا حد ناچیزی می‌توانستند پس‌انداز کنند، امسال باید بیش از پیش از مایحتاج اصلی‌شان بزنند تا روزگار بگذرانند. و ما در آغاز این جنگیم...

مثل همیشه دیگران برای ما بریده‌اند و دوخته‌اند و این طور که پیداست تنها راهی که پیش پای ماست همین است که تحریم‌ها را تحمل کنیم تا تحریم‌کنندگان خودشان خسته شوند یا شکست بخورند.

از دولت حرفی نمی‌زنم، حیف است وقت ارزشمندمان را صرف صحبت کردن از دولت کنیم. تنها در این میان نفهمیدم اصلاً به آن 24 میلیون رأی چه نیازی بود؟! بدون آن همه رأی، اصلاً بدون هیچ رأیی می‌شد همین سیاست‌ها را در پیش گرفت. بگذریم...

آیندۀ نزدیک نگران‌کننده است و باید خود ما مردم فکری به حال همدیگر کنیم تا ماه‌ها و چه‌بسا سال‌های سخت پیش رو را با کم‌ترین آسیب پشت سر بگذاریم. امروز برای سپری کردن آنچه در پیش داریم به «آگاهی جدیدی» نیاز داریم، به چیزی که تا پیش از این فقط گاهی به طور موقت، مثلاً به هنگام زلزله در نقطه‌ای از کشور، پدید می‌آمد. جامعه‌شناسان و تاریخ‌خوانده‌ها پیوسته هشدار می‌دهند تنگناهای معیشتی باعث سقوط فرهنگی جامعه می‌شود، چون دغدغۀ اصلی جامعه از تأمین نیازهای «فرهنگی و متمدنانه» به تأمین نیازهای «غریزی و معیشتی» تغییر می‌یابد. پس در مسیر پیش رو قرار است انواع زیان‌ها را ببینیم! از زیان‌های مادی و عینی تا زیان‌های معنوی و ذهنی! تصویر اندوهباری است، اما باید به این اندیشید که چطور می‌توان از آسیب‌ها کاست و چه‌بسا به چیزهای بزرگی هم دست یافت.

برای چنین هدفی (یعنی کاستن از آسیب‌ها) مردم باید به یاری هم بشتابند و شبکه‌های همیاریِ مردمی از ایجاد شود. «ایجاد شبکه‌های همیاری» همان «آگاهی جدیدی» است که به گمانم به آن نیاز مبرم داریم. از طریق این شبکه‌ها صندوق‌های حمایت نقدی‌ـ‌کالایی‌ـ‌خدماتی ایجاد می‌شود، هر کس به حد توان خود برای رفع مشکلات دیگری در چارچوب شبکه‌ای گسترده از حمایت‌های مادی و معنوی کمک می‌کند.

باید از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی برای شناسایی افراد نیازمند و ساماندهی کمک‌های مردمی استفاده کرد. بخشی از کار بسیار ساده است: فقط کافی است از همین تلگرام استفادۀ مفید و متعهدانه کنیم. فکرش را بکنید کانال‌های بزرگی تشکیل شود که نیازمندان را شناسایی و راه‌های همیاری را نشان دهد. این الگوی ساده به زودی خودش را تکمیل می‌کند و می‌تواند رفته رفته به یک شبکۀ همیاری بزرگ مردمی تبدیل شود. اما همۀ این‌ها منوط به همان «آگاهی» است که بعید می‌دانم فعلاً هنوز وجود داشته باشد، مگر این‌که شخصیت‌های تأثیرگذار که مقبولیت عام دارند وارد گود شوند و مردم را به ایجاد شبکه‌های همیاری ترغیب کنند.

از این رهگذر در نهایت فرهنگ عمومی مردم هم بالا می‌رود، و فرهنگ بالا (همان‌چیزی که از فقدان آن به شدت رنج می‌بریم) مقدمۀ خیر و سعادت عمومی است. مردمی که یاد می‌گیرند به سرنوشت همدیگر، به حال و روز همدیگر اهمیت دهند، خوشبختی و آیندۀ نیک خود را تضمین کرده‌اند. از همگان دعوت می‌کنم به ضرورت این همیاری عمومی فکر کنیم. بهتر است بپذیریم فریادرسی نیست و تنها امید همدلی متقابل است، برای ما، مردمی در آستانۀ فصلی سرد...

@shahr_ashub

مهدی تدینی، تاریخ اندیشی

از سلاخی خانواده فروهر تا مثله کردن پیکر جمال خاشقچی

هنوز هم زخم دردناک کشتار بیرحمانه خانواده فروهر وبرخی ازمنتقدین سیاسی ومدنی در دهه هفتادبر پیکره ایران زمین التیام نیافته است وسلاخی این افراد در وطن خودشان و نه در یک کشور غریب و بیگانه، همچنان در یادها زنده است، دلسوزانی که پیکرشان در کمال قساوت خنجرآجین شد وانگشتانشان دستشان یک به یک بریده شد تا به آنچه نبودند، اقرار و اعتراف کنند.

پاسخ انحصارطلبان، تمامیت خواهان و متحجرین، به انسانهایی که قلم وشرف خود را به قدرت وثروت نمی فروشند، در تمامی طول تاریخ یکسان است، یا باید همچون دکتر مصدق وامیر کبیر به حصر و بند بروند و یا همچون مرگ مردان بزرگی چون خانواده فروهر وجمال خاشقچی جانشان را فدای قلم وآمال و آرزوهای ملت خود کنند.

اما واقعیت این است که در نهایت خون این انسانهای مظلوم، اما بزرگ و ارزشمند، به هیچ قیمتی شسته و پایمال نخواهد شد وسرنوشتی نظیر عاقبت دیکتاتورهای تاریخ، بویژه هیتلر، صدام حسین وقذافی درانتظاران آمران اینگونه فجایع انسانی خواهد بود.

مجید بهمن زاده
@shahr_ashub
پی نوشت:
وقتی این متن را می خواندم یاد پیکر تکه تکه احمد کسروی بدست فداییان اسلام افتادم. البته تفاوت های این افراد و تفاوت انگیزه ی آمران و عاملان هریک از این اتفاقات قابل توجه و آشکار است اما وجه اشتراک همه ی آنها قربانی شدن اندیشه های مخالف است.

راستی یکی از کاربران چقدر خوب نوشته بود که عربستان مشکلش اینه یه بیست سی سال دیر به فکر حذف کردنای این مدلی افتاد وگرنه سی سال پیش وسط فرانسه نخست وزیر سابق یه مملکتو تیکه تیکه کردن هیچ کسم خبردار نشد.

سزایشان مرگ بود، سزای کسی که اسرار هویدا می کند همینست و بس...

Telegram

شهرآشوب

این اولین سنجاقک سایبورگ است

@shahr_ashub

این یک سنجاقک زنده است که مجهز به یک "کوله‌پشتی" می‌باشد که مستقیما به درون مغزش متصل است و به انسان اجازه می‌دهد که حرکات این حشره را مانند یک پهپاد کنترل کند.
محققان تصمیم دارند از این سنجاقک سایبورگ برای ماموریت‌های مختلفی مانند دوربین‌های شناسایی، رسانش و یا گرده‌افشانی استفاده کنند.
(سايبورگ توصيف هر موجود زنده‌ای است که برای انجام کارهایش به یک سیستم کامپیوتری وابسته است)

البته، اینجا، همزمان با معرفی این سنجاقک، اعلام فرمودند ایران تا سال 1444 یکی از هفت کشور برتر دنیا خواهد بود!