چند سال پیش بود که به لطف مقاله ای خواندنی از عزت الله فولادوند با افکار و اندیشه های فیلسوف فقید فرانسه ( ژان فرانسوا رول) آشنا شدم و از همان لحظه فهمیدم با توجه به سیطره تفکر چپ در بازار کتاب و اندیشه ایران و همچنین ترکتازی فلاسفه پست مدرن که چپ و راست کتابهایشان به فارسی ترجمه می شود و جز اغتشاش فکری ثمره ای برای خوانندگان ایرانی ندارند، کتابهای ژان فرانسوا رول شانسی برای ترجمه در ایران ندارند. رول تا اواخر دهه شصت میلادی اندیشمندی چپ گرا بود ولی حوادث دانشجویی می شصت و هشت و تندروی های بی منطق دانشجویان و رفتارهای عبث چپ گرایان فرانسوی او را وادار به تجدید نظر در افکار خود کرد.او در اولین کتابش ( چرا فلاسفه ) یا فیلسوفان به چه کار می آیند پرتویی ازنبوغ سیاسی و فلسفی خود را آشکار کرد ولی بدون تردید شاهکار او کتاب ( نه مارکس و نه عیسی) است که انتشار آن آب در خوابگه مورچگان ریخت به طوری که بسیاری از دوستان نزدیک و هم فکران چپ گرای سابق او به خصم و دشمن خونی فیلسوف بدل شدند. رول در این کتاب به هر نوع ذهنیت دینی و ایدئولوژیک می تازد و نسبت به ( آمریکاستیزی) بی منطق چپ گرایان فرانسوی ابراز انزجار می کند. رول همچنین در کتاب دیگر خود ( وسواس ضد آمریکایی ) به درستی می گوید اروپائی ها فراموش کرده اند که بانی دو جنگ بز گ جهانی در قرن بیستم بوده اند و چه فجایعی به بار آورده اند ولی در کمال وقاحت همواره انگشت اتهام را به سمت آمریکائی ها می گیرند. ژان فرانسوا رول در همان سال ها سفری به آمریکا کرد و به چشم خود حقایق جامعه آمریکایی را دید و به خصوص متوجه شد حزب کمونیست فرانسه و چپ گرایان کشورش چه حرفهای مفتی درباره جامعه آمریکا می زنند. رول اولین متفکری در فرانسه قرن بیستم بود که جرات کرد بگوید یکی از دلایل دشمنی بی دلیل اروپائی ها به خصوص فرانسوی ها با آمریکا ( حسادت) آن ها به موفقیت ها و هژمونی آن کشور است و ..... الغرض ژان فرانسوا رول در کنار رمون آرون بر خلاف بسیاری ازاندیشمندان هم وطن خود بسیار دورتر و ژرف تر از زمانه شان را می دیدند و تاریخ نیز ثابت کرد که حق با این دو بوده است

Jean-François Revel 19 January 1924 – 30 April 2006)

در انتشارات فرهنگ آرش که چهارده سالی است تصدی آن را بر عهده دارم از همان روز اول تاسیس نشر تا امروز تلاش زیادی کردم تا رمان ( هفت رنگ) شاهکار روبر برازیاک نویسنده جنجالی فرانسه را که بعد از جنگ دوم جهانی به اتهام گرایشات فاشیستی و همکاری با آلمانی ها محاکمه و در سی و پنج سالگی اعدام شد را ترجمه و به چاپ برسانم به خصوص زمانی که شاهکار پیردریولاروشل( درخشش زودگذر) را چاپ کردم که آن نویسنده هم با برازیاک هم مسلک بود و به سرنوشتی مشابه او دچار شد (در زندان خودکشی کرد) الغرض در این سال‌ها مترجمان بسیاری را آزمودم و حتی سراغ چند نام( دهان پرکن) هم رفتم ولی هیچ کدام نتوانستند از پس ترجمه این رمان برآیند. هفت رنگ برازیاک که در سال هزارونهصد و سی و نه منتشر شد به بررسی جنبش های فاشیستی و کمونیستی در آستانه شروع جنگ جهانی دوم می پردازد. پرسوناژهای داستان همگی نماینده گرایشات مختلف سیاسی و عقیدتی هستند و موضوع رمان در ظاهر روابط عاشقانه مرد جوان و خوش چهره ای به نام ( پاتریس) و چند معشوقه ی اوست. زنان داستان جملگی سمبلی از ایدئولوژی ها و یا جنبه هایی از زندگی هستند، برای مثال یکی نماینده ی عشق رمانتیک، دیگری سمبل شهوت و کامگیری و سومی نماد ایثار و فداکاری است پاتریس که شخصیت محوری رمان هفت رنگ است پیوسته درگیر سوالاتی درباره هویت خود و جایگاهش در جهان است. او باید میان مثلث عشق، سیاست و اخلاق یکی را انتخاب کند و از این رو دچار بحران های روحی وحشتناکی می شود که نویسنده استادانه آن را توصیف کرده است. درباره اسم کتاب ( هفت رنگ) باید بگویم که هررنگ نماد جنبه ای از زندگی است : از عشق و سیاست گرفته تا مرگ و تولد دوباره. نثر روبر برازیاک شاعرانه و ایماژیستی است و توصیفات اش از مناظر. شخصیت ها و تلاطمات روحی پرسوناژهای داستان بسیار تاثیر گذار است. سبک روایی داستان هم ( غیر خطی) و پیچیده است و خواندنش دقت بالایی می طلبد. به تعبیر یکی از منتقدان فرانسوی، هفت رنگ رمانی است که به بررسی پیچیدگی های زندگی، عشق و سیاست در دوران های خطیر و حساس می پردازد و تنش های ایدئولوژیک و اخلاقی اروپا را در آستانه جنگ دوم جهانی نشان می دهد.
Robert Brasillach , né le 31 mars 1909 à Perpignan et mort fusillé le 6 février 1945 au fort de Montrouge, à Arcueil, est un homme de lettres, journaliste et collaborateur français.

در سال‌های آغازین دهه پنجاه قرن بیستم که اوج مفهوم تعهد ادبی و سیاسی نویسندگان بود و مکتب اگزیستانسیالیسم سارتر ی حرف اول و آخر را میزد، بسیاری از نویسندگان دست راستی و محافظه کار مورد عتاب و خطاب چپ گرایان قرار گرفتند از جمله سلین که مجبور به تبعید شد،روبر برازیاک را تیرباران کردند و دریولاروشل نیز در زندان خودکشی کرد. اما در همین میان جنبش ادبی (هوسارها) توسط چند نویسنده بسیار خلاق فرانسوی مانند برنار فرانک، میشل دئون، ژاک شاردون و آنتون بلوندن اعلام حضور کرد. آنها مدافع محافظه کاری و مخالف سرسخت چپ گرایان و اگزیستانسیالیست ها بودند و بیشتر مقالات و داستان هایشان در مجله محافظه کار ( آکسیون فرانسز) به چاپ می رسید. ( حتی نویسنده بزرگی چون بوریس ویان هم با این که عضو این گروه نبود به آن ها سمپاتی داشت ) آن ها نویسنده جوان و بسیار مستعدی به نام ( روژه نیمیه) را که رمانی به نام ( هوسار آبی) به چاپ رسانده بود را به رهبری گروه ادبی خود برگزیدند.روژه نیمیه استعداد غریبی بود چرا که تنها سی و شش سال عمر کرد و اوایل دهه شصت بر اثر سانحه تصادف رانندگی درگذشت و بعدها به یادش یک جایزه ادبی مهم در فرانسه با نام ( جایزه روژه نیمیه ) اهدا شد. مهمترین رمان های روژه نیمیه به جز هوسار آبی، شمشیرها، کودکان غمگین و دارتانیان عاشق است که این آخری به اصطلاح( پوستوم) اوست یعنی بعد از مرگ زودهنگام اش به چاپ رسید.این نکته را نیز بد نیست برای دوستداران سینمای فرانسه اضافه کنم که از سال هزارونهصد و پنجاه و هفت روژه نیمیه از رمان به سمت فیلمنامه نویسی سوق پیدا کرد و به خصوص دوستی و همکاری نزدیکی با لویی مال کارگردان بزرگ هم وطنش داشت.( برای او سناریو فیلم مشهور آسانسوری به سوی مرگ) را نوشت و همچنین برای الکساندر استروک بر اساس رمان تربیت احساسات فلوبر، فیلمنامه موفقی نوشت. چند روز قبل از تصادف و درگذشت اش نیز با لویی مال مشغول نوشتن فیلمنامه درخشش زودگذر بر اساس رمان دریولاروشل بودند که اجل مهلت نداد این فیلم درخشان را خود نظاره گر باشد
بعدالتحریر: هیچ یک از رمان های روژه نیمیه و مابقی نویسندگان موسوم به هوسار تا امروز به فارسی ترجمه نشده است

Roger Nimier, né le 31 octobre 1925 à Paris et mort le 28 septembre 1962 à Garches, est un écrivain français.

به زودی

این پنج فرانسوی محبوب من و محبوب میلیون ها نفر دیگر که در سال دوهزار و بیست و چهار جهان ما را ترک کردند

برنارپیوو کتاب‌شناسی قهار که سال ها در برنامه مشهور تلویزیونی خود آپستروف صدها کتاب ناب و نویسنده بزرگ فرانسوی و غیر فرانسوی را معرفی کرد. بسیاری از نویسندگان و نوابغ ادبی که هرگز حاضر به مصاحبه نبودند مانند میلان کوندرا، دعوت برنار پیوو را می پذیرفتند و در برنامه او شرکت می کردند. پیوو همچنین سالها عضو آکادمی ادبی گنکور بود

روبر بدنتر حقوق دان برجسته ای که با تلاش هایش مجازات اعدام در دوران فرانسوا میتران از قانون فرانسه برچیده شد. درباره روبر بدنتر و همسر فرهیخته اش اليزابت بدنتر قبلا در پیج اینستاگرام ام نوشته بودم

آنوک امه هنرپیشه ای که تقریبا بیشتر فیلم هایی که بازی کرده دیده ام . او با کلود للوش کارگردان نامدار فرانسوی در دهه شصت و هفتاد میلادی درخششی خیره کننده داشت

آلن دلون اسطوره بی تکرار سینمای فرانسه که نیازی به توضیح ندارد و همه او را می‌شناسیم

هنرپیشه و خواننده ای با نبوغی سرشار و شهرتی افسانه ای فرانسواز اردی که به زعم بسیاری از منتقدان هنری یکی از ناب ترین فیگورهای تاریخ قرن بیستم در سینما، آواز و دنیای مد بود

و در نهایت این جهان ما که روز به روز در فرهنگ و سیاست سترون و سترون تر می شود