نمی‌دانم چه شد..نمی‌خواستم ، باور نمیکردم ، ولی حالا، او دیگر در کنارم نیست، تنها صداهایی از عمق به گوشم میرسد، یاد اور روزهایی که هر لحظه‌اش پر از خنده بود ، در یک لحظه همه چیز محو شد .حالا تاریک و بی‌صداست ، برق داخل چشمانش، چشمانش برایم مانند دریای عمیق بودند ، زمانی که صرف نگاه کردن به انها میکردم احساس می کردم غرق شده ام ، آن دریا خشک شده و تنها یادآوری از آن حسرتی که بر دلم نشست، یادم می‌آید، خاطراتش همچون حباب‌های کوچک در آب به سطح می ایند و بعد باردیگر به عمق می‌روند. ایکاش بار دیگر می‌توانستم صدا هارا بشونم اما حالا؟ ماهی زندگی ام غرق شد.

نمیدونم چرا هروقت چشم رو هم میزارم
همه چی عوض میشه،چرا واقعا

جاش اینجا خالی بود

عیدتون مبارک قندیا

بشها من زندما

خیلی خوشحالم میکنن

کلکسیون دارم جمع میکنم با اینا