دختر بچه‌ی ته دلم پچ‌پچ میکنه: دیدی بهت گفتم اون آدم میشه دردِ بی‌درمونت!

میدونستی خیلی وقته خاک دلمو تکون ندادم؟

هیچ میدونستی خیلی وقته به گلای پیرهنم آب ندادم؟

همه از عشق حرف میزنن، جوری رفتار میکنن که انگار عشق رو زندگی کردن و عمرش مثل شکوفه‌ی بهارنارنج کوتاه بوده و گذشته، اما عشق عمر میگیره از آدم، عمر عاشق مثل شکوفه کوتاه میشه و عمر عشقش کوتاه نمیشه، عشق شجاعت میخواد، جسارت میخواد، جنگیدن میخواد، و نه ساده از سر گذشته میشه و نه روزی میمیره.

هیچ وقت برای خندیدن، رقصیدن، دویدن و جنگیدن دیر نیست، هر وقت رقصیدیم زنده بودیم، هر وقت دویدیم زنده بودیم هر وقت جنگیدیم زنده بودیم!

چاره هست باباجان، برای همه چیز چاره هست، تا نفس میره و میاد چاره هست، تا تن گرمه چاره هست، تا قلب میتپه چاره هست، تا زنده‌ایم چاره هست.

مثل اینکه پای پاییزم پای رفتنه.

میخوام چند روزی قایم شم، تا غم نتونه پیدام کنه.

همیشه که قرار نیست غصه پشت پنجره‌ی خونه‌ی دختر بچه‌ی ته دلم بشینه!

قلبتونو دور کسی نپیچید، حیفه، ما فقط یدونه قلب داریم و بجاش کلی انسان نالایق تو دنیا.