آرامش یعنی بذاری بقیه در موردت اشتباه کنن.

محبت زیاد آدم هارو خراب نمیکنه
ظرفیتشون‌ رو مشخص میکنه??
مهربان باش و محبت کن و برای مهرورزی هیچ حدی نداشته باش
این کار باعث دور شدن آدم هایی‌ از زندگیت میشه که ظرفیت مهرورزی اندکی دارن و آدم هایی‌ رو کنارت نگه میداره
که گنجایش محبت تو رو دارن✌?
نگذار عدم ظرفیت اون آدم ها تو رو تبدیل به انسانی بی مهر کند?

اگه بخوام برای خودم یه لقب انتخاب کنم ، احتمالا کلمهء "سر دسته " بهترینشه
چون من سردستم . سردسته بگایی ها ، تنها بودن ها ، دوست نداشتنی بودن و انواع و اقسام بدبختی ها و هیچکسم نمیتونه ازم پیشی بگیره ؛ نهایتا بتونن ازم الگو برداری کنن

کاش کیک بودم؛ واگعی بودن سخته!

تنهایی خوبه ، اما یه روز حالِ دلت اونقدری بد میشه که نیاز داری پناه بیاری به یکی ، یکی که بفهمه چی میگی ، یکی که درک کنه ، یکی که اونقدری واسش مهم باشی که بشینه پای تموم حرفات ، یکی که با رفتارش ، حرفاش ، کاراش بهت نشون بده که همیشه کنارت میمونه و هیچوقت تنهات نمیزاره ، یه کاری کنه که وقتی پیششی تموم دردا و غمات یادت بره یکم میگذره میبینی تو هیچکسو نداری حتی حالتو بپرسه دقیقا همون لحظه با تموم گوشت و پوستت حس میکنی که چقد تنهایی.

تو میگی یه وقتا گاهی پیش میاد یه اشتباهی؛ نه دیگه . دیگه نمیشه. واسه تو نمونده راهی :)

بايد به فکر تنهايی خودم باشم
دست خودم را می‌گيرم و
از خانه بيرون می‌زنيم

در پارک
به جز درخت
هيچ‌کس نيست

روي تمام نيمکت‌های خالی می‌نشينيم
تا پارک
از تنهايی رنج نبرد

دلم گرفته
ياد تنهايی اتاق خودمان می‌افتم
و از خودم خواهش می‌کنم
به خانه باز گردد

مودم تو کل روز به خودم:
انقدر اورثینک نکن
پوست دستتو نکن
پوست لبتو نجو
دندوناتو فشار نده
خودتو گاییدی لاشی.

بعضی چشما یه جوری لمست میکنن که هیچ دستی هیچوقت نتونسته.