گاهی هر چقدر برای چیزی بیشتر پافشاری کنید و بیشتر سمتش برید و درگیریش بشید اون بیشتر ازتون دور می‌شه.
پس رها کن بره شاید رسیدن در رها کردن باشه؛ به قول نادر ابراهیمی که می‌گه: "بگذار آنچه از دست رفتنی است، از دست بِرود.
وگرنه تو در قلب یک انتظار خواهی پوسید.”

تو یه کافه کنار پنجره نشسته بودم که یه دختری اومد نشست روبه روم و زل زد تو چشمام و شروع کرد به حرف زدن حرفاش هیچ ربطی بمن نداشت خنده م گرفت گفتم خانم اشتباه گرفتید و چندبار تکرار کردم که یهوی صداشو پایین اورد و گفت:میدونم اون همیشه روی همین صندلی مینشست و همه لباساشم شبیه تو بود تیشرتش آبی بود و عینکشم شبیه تو گرد بود چند دقیقه هیچی نگو حرفام تموم شه میرم دلم داره میترکه چند ماهه ندیدمش و ازش خبر ندارم ،خنده ام یهو ماسید و ساکت شدم یه سری خاطره تعریف کرد و بودن اینکه حالت چهرش تغییر کنه اشک ریخت و رفت امروز رفتا بودم همون کافه و دیدم همونجا نشسته
عشق واقعا چیز دردناکیه.

As much as the Middle East, I am both nervous and sad

I never thought that the words in my chest would hurt my throat like broken glass and come out in the form of blood‌‌

چیزی که سهم یکی دیگه‌ست رو عادت ندارم بهش ناخونک بزنم.
یک‌چیز یا مال منه، یا میلی بهش ندارم.

گاهی اوقات به سرم میزنه تغییراتی رو ایجاد کنم. مثلا همین چند روز پیش به سرم زد هرچیز زشتی که توی زندگیم هست رو بندازم دور. میدونی؟ زندگی کوتاه‌ و زشته و من نباید بدترش کنم. پس چیکار کردم. چندتا لباس جدید به کمدم اضافه کردم، چندتا تگ جدید به کوله‌ پشتیم چسبوندم، موقع راه رفتن سعی کردم ارتباط چشمی بگیرم و بیشتر به تغذیم اهمیت بدم. امروز در حالی که به آسمون زل زده بودم و طلوع رو تماشا میکردم، دوستم بهم گفت زیادی فکر میکنی و این تورو تو دردسر میندازه. پس زیادی فکر کردن رو هم باید بندازم دور. ولی آیا منِ بدون Overthinking قابل تحمله نمیدونم باید دید!