وقتی شرایطت انقد بهت فشار میاره که برمیگردی به فانتزیات

She said anything for my girl and sway my full of scars soul in the best artistic heaven ever with poem:)
and now im faraway from that awkward reality with all those fabulous words...

امشب، باید بریم زیر مبل و سیگار بکشیم. باید بریم زیر مبل و حبس کنیم نفسمونو. پیش انبوهی از خرده جزئیاتی که زیر مبل گم شدن. قلب من. چشمای تو. دستات. جزئیاتت. باید کنار جسد یه مقتول، کنار آبنباتی که هیچوقت فرصت مکیده شدن پیدا نکرد، کنار لکه های خون، کنار تمام مطرودین این خونه، دراز بکشیم و سیگار دود کنیم. امشب، به زیر مبل تعلق داریم.

ناراحت شدی؟!
~~اره فقط دلم میخواست چشامو در بیارم و اندازه تمام خون بدنم گریه کنم~~
نه بابا نشدم.

کافیه دستتون حتی اشتباهی بخوره به نورون های اعصاب ادم مورعلاقم همون لحظه میتونین التماس مورد علاقتون واسه زنده موندن برای نمردن رو انتخاب کنین تا ردش کنم.

هنوزم چیزی در این دنیا برای نوشتن نیست؟
-نه تا وقتی اسپرسو دستمه.

-وقتی کسی رو برای حرف زدن نداشت، شروع میکرد به نوشتن و نواختن.

خوشحالم. معمولاً افرادى كه با من وقت ميگذرونن بعدش ديوانه ميشن.

تازه دارن خوب میشن زخمامو میگم،
باز چاقو و الکل برندار بیفتی به جونشون بجای پانسمان کردنشون...آفرین.

بی‌هوا بهم  گفت: «بوی سفر طولانی میدی؛ اینبار خطرناکه!»
حس‌ها رو‌ جدی بگیریم!