تف توو ذات آخوند

خب ما بریم

باشه

‌سینه سوزان و تماماً خون گریبانم، چه حیف
زین جفایت مالامال از آه و افسوسم، چه حیف
آمدی خنجر زدی بر جانم و رفتی و بعد
بوسه بر جانم زدی، آن جانِ بی جانم، چه حیف
‌
۱۴۰۲.۳.۲۵

‌کاش می شد،
انگشت را تا ته حلق فروکرد،
و بعضی دلبستگی‌ها را یکجا بالا آورد...
وفاداری آدم‌ها را
زمان اثبات می‌کند نه زبان
زندگی به من آموخت هیچ‌چیز
از هیچ‌کس بعید نیست...

-حسین پناهی

یعضی وقتا تنها فکری که تو سرم دارم اینه که چی میشد من جای اونا بودم چی میشد اگه منو جای اونا انتخاب میکردن. چی میشد اگه انقدر بی رحمانه بدون فکر کردن دهنشون رو باز نمیکردن. احتمالا اینجا نبودم

‌‌
گاهی
صد بار در یک‌روز می‌میرم؛
حتی یک شاخه از محبوبه‌های شب
یک غنچه مریم هم برای مُردنم کافی‌ست
گاهی نگاهم در تمام روز
با عابرانِ ناشناس شهر
احساسِ گنگ آشنایی می‌کند
گاهی دلِ بی‌دست و پا و سربه‌زیرم را
آهنگ یک موسیقی غمگین
هوایی می‌کند

-قیصر امین پور

‌
به فراغت می رسم چون یادت آید در سرم
رخ زیبای تو را دل می کشد در منظرم
چاره می جویم چگونه یابم چون تو عاشقی
چاره جویی نا رواست چون یار ما در محضر است
‌
۱۴۰۲.۳.۱۲

خیلی وقت ها بود که به سنجاقک های تالاب، حسادت می ورزیدم
برای اینکه آن ها فقط یک روز عمر می کنند
ای کاش سنجاقک بودیم ولی، همان بیست و چهار ساعت را زندگی می کردیم
من از زندگی که نه امّا،
از زندگی نکردن خیلی می ترسم..