اگه درد نباشه لذت واقعی هم وجود نخواهد داشت.

مادر مداد قرمز من کو؟ کو لقمه های نان و پنیرم؟ آخر چگونه بیست بگیرم وقتی که دست های فقیرم، فردای درس آن همه باید در جست و جوی کار بمیرند.

باید تبری برای درهم شكستن دریای منجمد وجودمان باشد.

‏وقتی که انسانی از درد دیوانه می‌شود، دیگران دردش را نه؛ فقط دیوانگی‌هایش را می‌بینند.

هیچ نیازی به تسلی خاطر احدی ندارم و
در سکوت رنج می‌کشم.

اما مگر نه این‌که زندگی تقلایی طولانی در تاریکی‌ست؟

It's in the eyes, it's always in the eyes.