«سوزنت گیر نکنه روی آدما، روی حرفا، روی اتفاقا، فقط رها کن؛ نیازی نیست دنبال تحلیل هرچیزی باشی.»

برون ز خویش، کجا میروی؟جهان خالیست!

یکی از بهترین روش های مراقبت از خود، داشتن حریم خصوصی در زندگیه، هرچقد آدما کمتر ازت بدونن آرامش و امنیت بیشتری خواهی داشت..

با نهایت اجبار خلق شدم
با نهایت اجبار باید ادامه بدم
و با نهایت اجبار می میرم
بدون هیچ اختیاری
و در این میان کسی بود که از آزادی سخن هایی میگفت!

می‌گفت: "نجات دهنده در آینه‌ست..."
ولی بیاید قبول کنیم، نجات دهنده گاهی خانواده است، رفیقه، یه کتابه، یه پادکسته، یه مهارته، یه پیاده رویه، یه قهوه ست، یه حمومه، گاهی آشنایی با آدم‌ها و تجربه‌های جدیده، شاید یه فیلم یا یه سریاله، موسیقیه، تراپیسته...
همیشه دنبال نجات دهنده توو آینه نگرد، اون هم گاهی خسته می‌شه و از پس خودش بر نمیاد...

از قلبت که بگذری میتونی با مغزت زندگی بهتری داشته باشی :)

چاه است و راه و دیدهٔ بینا و آفتاب
تا آدمی نگاه کند پیش پای خویش
چندین چراغ دارد و بیراه می‌رود
بگذار تا بیفتد و بیند سزای خویش

_سعدی

در اگر بَر تو ببندد مَرو و صبر کن آنجا
زِ پسِ صبر، تو را او به سَرِ صَدر نشاند
و اگر بَر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها
ره پنهان بنماید که کَس آن راه نداند

-مولانا

با هیچ جمعی حس نزدیکی نمی‌کنم، و انگار هیچ بحثی به من مربوط نیست. دور ایستاده‌ام، و از دور همه‌چیز کوچک و آرام و بیهوده به نظر می‌رسد. .

‏حد وسطم رو گم کردم. نه با آدم‌ها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق می‌رسم. نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام. نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم، نه با خودخوری حس راحتی دارم. بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر زندگی خارج می‌شم..?