روز جوان ماهم بین شعارهای ۲۲ بهمن گم شد
دلا بسوز...

"هوایِ کویِ تو از سر نمی‌رود آری غریب را دلِ سرگشته با وطن باشد"

"دنبال کرد خیلِ غمت اهلِ درد را من ناتوان‌تر از همه بودم، مرا گرفت..."

"دنبال کرد خیلِ غمت اهلِ درد را
من ناتوان‌تر از همه بودم، مرا گرفت..."

هربار میرم مسجد امام یه گوشه دور از چشم حاج آقا می‌شینم، قبلشم کلی استغفار که نکنه نگاه حاجی به من بیفته، پرده‌ها کنار بره و خجالت بکشم از خودم و سیاهی خودم. همیشه هم بعد همه این کارا با خودم میگم فلانی چند دقیقه بیشتر پا صحبت حاجی نیستی ولی هرروز و هرلحظه محضر امام زمانی با همه اعمال خوب و بدت، اینو دیگه چرا فراموش می‌کنی و حواست نیست؟
و این قصه هی تکرار میشه و هی تکرار...

"به چشمونم نمونده روشنایی"

یه هفت تیر بدین بهم بدون پیگرد قضایی؛ ذاکر، شفیعی، موثقی، احمدی، متقی، ابوالحسنی و مصلی رو فدای یه تار موی حجت می‌کنم.

"اللهم‌مولای‌کم‌من‌قبیح‌سترته وکم‌من‌ثناء‌جمیل‌لست‌اهل‌له‌نشرته"