df58413990201.pdf

591139013502.pdf

3.blood-p-man-in -c.pdf4.pdf

مطالب گروه تسکینی.docx

در مطالعه ای جدید محققین دانشگاه کارولینای جنوبی نشان داده اند که هدف قرار دادن آنزیم Sirt-1 می تواند به کنترل GvHD در موش کمک کند، بدون این که احتمال عود تومور افزایش یابد. در این مطالعه آن ها با ایجاد یک مدل پیوند مغز استخوان نشان داده اند که موش هایی که مهار کننده Sirt-1 را دریافت می کنند مدت زمان بیشتری را زنده می مانند و علایم بالینی بهتری نیز نشان می دهند. به نظر می رسد که بلوک کردن Sirt-1 می تواند هر دو نوع GvHD حاد و مزمن را مهار کند.

در حال حاضر ، رویکرد استانددارد برای مهار GvHD تیمار بیماران با داروهای سرکوب کننده سلول های T است. با این حال این داروها فرد را مستعد عفونت می کنند و خطر عود تومور را افزایش می دهند. حتی با این درمان ها نیز، 30 تا 50 درصد بیماران دچار GvHD حاد می شوند و حدود 70 درصد نیز دچار GvHD مزمن می شوند. به همین دلیل نیاز به ارائه راهکاری برای مقابله با این عارضه است.

مغز استخوان مشتق از اهدا کننده حاوی سلول های ایمنی سالم(سلول های B و T) است که ماموریت شان حفاظت از بدن در برابر مهاجمین است. این سلول های ایمنی می توانند سلول های  سرطانی گیرنده را نیز هدف قرار دهند و به حفاظت از وی در برابر عود مجدد تومور کمک کنند. با این حال، این رویکرد همیشه نیز بی خطر نیست و سلول های T می توانند بافت گیرنده را نیز به عنوان یک عامل خارجی شناسایی کنند و در نتیجه به آن حمله کنند. این فرایند که بیماری پیوند علیه میزبان(GvHD) نام دارد می تواند مشکلات شدید و خطرناکی را برای گیرنده پیوند ایجاد کند و کیفیت زندگی وی را کاهش دهد

پیشگیری

۱- رادیاسیون (پرتوتابی) به فرآورده‌های خونی با دوز حداقل ۲۵۰۰cGy قبل از تزریق به افراد در معرض خطر، از وقوع TA- GVHD جلوگیری می‌نماید.
۲- باید از اهداء خون مستقیم از اعضاء خانواده جلوگیری کرد. در صورت اجبار، باید فراورده‌های خونی افراد خانواده را تحت رادیاسیون قرار داد.

تظاهرات بالینی:

این بیماری با بثورات پوستی، اسهال و اختلال در فانکشن کبد مشخص می‌شود. مشخصه دیگر GVHD ناشی از انتقال خون ( TA – GVHD )، آپلازی مغز استخوان و پان سیتوپنی است.
علائم این بیماری ۱۰-۸ روز بعد از انتقال خون ایجاد شده و مرگ ۳ – ۴ هفته بعد آن رخ می‌دهد.

ریسک فاکتور‌ها:

افراد در معرض خطر TA- GVHD عبارتند از جنین‌هایی که در داخل رحم تحت انتقال خون قرار گرفته‌اند، افراد دارای دستگاه ایمنی غیرطبیعی مانند بیماران مبتلا به لنفوم، اشخاص دچار ضعف ایمنی، افرادی که با دهنده خون تشابه خونی دارند و گیرنده‌هایی که پیوند مغز استخوان شده‌اند.