از این مسئله "اگر میشد، چیمیشد" که گاهی میاد تو ذهنم اصلا خوشم نمیاد.

خیلی وقته دچار این حس مبهم بودم تا بلاخره تونستم تفسیرش کنم، گاها از یچیزی خوشت میاد ولی از این که از اون چیز خوشت میاد، خوشت نمیاد.

یسریا عذاب‌آوره کنارشون باشی و و حتی نبودنشون هم عذاب آوره.

احساس میکنم جدیدا روحم گشاده اومده.

در این مدت ، زندگی به گونه ای سپری شده است که میتوانم سال ها بدون آنکه هیچ اتفاقِ غم‌انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم.

‏اگر با خودت گفتی "از کجا می‌خواد بفهمه؟" بدون که خیلی آشغالی.

گذشته نمرده است، در واقع حتی نگذشته است.

تحمل کردن، همیشه آسان‌تر از تغییر کردن است.
اما به محض اینکه تغییر کنی، به یاد آوردن چیزی که تحملش می‌کردی به مراتب دشوار تر خواهد شد.

پارسال همین مواقع 4 5 سال کوچیکتر بودم.

آدم نه فقط دربارۀ آینده‌اش بلکه دربارۀ گذشته‌اش هم خیالات به هم می‌بافد.