ی جمله دیدم که شنیدنش خیلی
دردناکه میگه که:
همون کسی که بیشتر از همه دوستش
داری، اخرش بهت یاد میده،
دیگه هیچ وقت کسی رو اینجوری
دوست نداشته باشی.

تو فکر میکنی که میتونی به همه کمک کنی و نجاتشون بدی ولی یه روز برمیگردی و میبینی اونا خودشون دارن تو رو غرق میکنن.

‏بیشتر غصه خوردنای ما ازونجایی شروع شده که به آدما بیشتر از ظرفیتشون توجه کردیم

هرکسی رو آدم حساب نکنید۲هزاری رو ۵هزاری حساب کنی باید ۳هزار تاوان بدی حکایت خیلیاست

بی شک اگر دوستت داشت، این چنین اندوهگین نبودی.

تو را دوست خواهم داشت و هر روز به تو می‌گویم : من از آنِ توام.

نشد.
خیلی سعی کردم بیشتر بشناسمت.
خیلی سعی کردم بیشتر بهت نزدیک شم.
خیلی سعی کردم بیشتر تو قلبت بمونم.
خیلی سعی کردم بیشتر تو زندگیت باشم.
خیلی سعی کردم فکرتو همیشه تو ذهنم نگه دارم.
خیلی سعی کردم هیچ اتفاقی بینمون نیفته.
خیلی سعی کردم که همیشه بخندی.
خیلی سعی کردم ناراحتت نکنم، دلتو نشکنم.
خیلی سعی کردم همیشه کنارت باشم.
خیلی سعی کردم توئم سعی کنی.
خیلی سعی کردم تو دلمو نشکونی.
خیلی سعی کردم،
نشد.

از یه جایی به بعد دلت می‌خواد، صبح ها تو بغل اونی که دوستش داری با ناز و نوازش بیدار بشی.

من بهار می‌شوم،
تو با لب هایت بر تنم شکوفه بزن.