‍ 🔘 کتاب ماهیت پول نوشته جفری اینگام یکی از بهترین کتاب‌هایی است که هر محقق حوزه علوم انسانی می‌تواند از آن بهره ببرد.

◽️ این کتاب که توسط یک جامعه شناس نوشته شده با پرده برداشتن از اهمیت موضوع پول، غفلت سایر دانشمندان علوم انسانی نسبت به این پدیده اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را شماتت می‌کند و با اتکا به مطالعه تاریخی بر پایه نظریه خود در رابطه با پول، ماهیت و تاریخچه شکل گیری پول را بررسی می‌کند.

◼️ اینگام برخلاف نظریه پردازان متعارف پول را یک نقاب خنثی نمی‌داند، بلکه او معتقد است پول اساسی ترین نهاد شکل دهنده اقتصاد سرمایه داری است. او پول را در چهارچوب بدهی-اعتبار تحلیل می‌کند و بوجود آمدن پول در مفهوم جدید خودش را بستر شکل گیری سرمایه داری می‌خواند.

◻️ اینگام مفهوم پول شدگی را به وجود یک محیط پولی وابسته می‌کند و از نظر او صرف واسطه مبادله بودن یا حافظ ارزش بودن یک کالا نمی‌تواند باعث پول شدگی آن بشود. در واقع جفری اینگام مفهوم پول حسابی را پایه و اساس پول شدگی می‌داند و آن را فارغ از ماهیت کالاها یک انتزاع می‌داند که از ناحیه قدرت حاکم سیاسی بوجود می‌کند.

◼️ این کتاب همچنین برخلاف دیدگاه متعارف معتقد به چیزی تحت عنوان نرخ بهره طبیعی نیست؛ بلکه نرخ بهره را حاصل نزاع اقشار بدهکار و بستانکار می‌داند که بانک مرکزی نقش واسطه‌ای در این نزاع ایفا می‌کند.

◽️ بررسی تاریخی پول، بررسی موردی سرنوشت پول در کشورهای ژاپن، آرژانتین و اتحادیه اروپا و همچنین بررسی امکان بوجود آمدن بسترهای جدید پولی از قبیل پول اینترنتی از نقاط درخشان این کتاب است. (توجه داشته باشید که کتاب در سال ۲۰۰۴ نگارش شده.)

◼️ نظریه‌ای که اینگام در رابطه با پول مطرح می‌کند بسیار جالب توجه است؛ مطمئنا پس از مطالعه این کتاب با عینک جدیدی به فضای پولی نگاه می‌کنید و حتی محتمل است به افق‌های دورتری فکر کنید و در مورد عاقبت بانک‌های مرکزی، رمز ارزها و یا ارز بریکس بپرسید.

@farabimatin

🔸درباره لایحه بودجه ۱۴۰۴

نمی‌دانم این نگرانی در میانه این میدان چه جایگاهی خواهد یافت اما مهم‌ترین یا یکی از مهم‌ترین مسئله‌های میدان امروز از دست در رفتن سر رشته رفاه عمومی است.
ما با تطورات نهادی دولت در ایران مواجهیم. در یک منظر کلان دولت در حال تبدیل به ساختاری است که بیش از نگرانی برای رفاه عمومی، در بهترین حالت، چرتکه به دست در پی تراز ساختن حساب‌های مالی خود است و در واقعیت در حال سرویس دادن به طبقات فوقانی جامعه.
در شماره پنجم فصلنامه نامه جمهور، کوشیدم سیر این تطورِ نگران کننده را در چارچوب عنوان «طبقه دولتمند و سرکوب رفاه»، توصیف و صورت‌بندی کنیم.
«سرکوب رفاه» امروز بیش از هر زمان دیگری در حال پیش‌روی است:
سیاست‌های حمایتی و رفاهی دولت، برنامه به برنامه و بودجه به بودجه در حال آب‌رفتن است. مسئله سرکوب رفاه، جدی است.
برنامه هفتم در پایان دهه‌ای تدوین شد که بنابر گزارش‌های رسمی، فقر با جهشی سه برابری، قریب به سی درصد مردم را درگیر خود کرده بود. در موقعیتی متولد شد که باز هم بنابر گزارش‌های رسمی، بیش از نیمی از مردم از تأمین کالری مورد نیاز خود ناتوان بودند. با این حال ابعاد رفاهی و حمایتی برنامه هفتم از برنامه ششم هم کمتر بود. اگر بنا را بر کمیت احکام حمایتی بگذاریم، احکام حمایتی برنامه هفتم، یک سوم احکام برنامه ششم بود. این در حالی است که پاره‌ای احکام برنامه ششم، با وجود این که هفت سال و نیم زمان برای اجرا داشتند، از روی کاغذ تکان نخورده بودند!

وجه مهم این نگرانی، اکنون این است که لایحه بودجه ۱۴۰۴، حتی پاره‌ای از همان معدود احکام حمایتی برنامه هفتم را هم نادیده گرفته است. تأمین حداقل‌های رفاهی همچنان متاثر از نیروی ضد رفاه است. پیش‌روی برنامه‌های ضد رفاه ممتنع ساختنِ مقاومت، پیشرفت و البته عدالت است.

بگذریم.
در این گزارش (مرکز تحقیقات مجلس شورای اسلامی) سعی کردیم لایحه بودجه ۱۴۰۴ را از منظر اجتماعی بررسی کنیم.
پیش‌تر در این گزارش جامع (پژوهشکده تبلیغ و مطالعات اسلامی باقرالعلوم علیه‌السلام) تلاش کرده بودیم، از همین منظر لایحه برنامه هفتم توسعه را بررسی کرده و برای مقولات مهمی مانند رشد اقتصادی، روابط کار، تامین اجتماعی، مسکن، مولدسازی و شفافیت، پیوست عدالت تولید کنیم.
لوایح برنامه توسعه و برنامه و بودجه سالانه از مهم‌ترین گرانیگاه‌هایی که بدون نقد و ارزیابی از منظر عدالت اجتماعی، عقب‌ماندگی کنونی در زمینه عدالت را به سرعت تشدید خواهند کرد.
@tabagheh3_ir

گزارش تقنینی نقد و بررسی لایحه بودجه ۱۴۰۴ از منظر اجتماعی

@tabagheh3_ir

?پیش بینی وضعیت تورم، ارز و نرخ بهره با توجه به بودجه ۱۴۰۳

?بعد از گذشت ۲ ماه از سال، بالاخره بودجه ۱۴۰۳ در مجلس تصویب شد. با توجه به اهمیت این سند ما در سبدگردان کاریزما سعی کردیم به بررسی آثار اون در وضعیت اقتصادی سال پیش روی ایران بپردازیم.

?برای این موضوع اول وضعیت بازارهای جهانی را مرور کردیم و بعد با توجه به اعداد و ارقام بودجه، یک تحلیل تفصیلی در مورد وضعیت انتشار اوراق، نرخ ارز و تورم ارائه دادیم.

?قطعا نظرات شما به بهتر شدن این قبیل گزارشات در آینده کمک می‌کنه.

@farabimatin

? ادای دِین به رئیس جمهوری که دوستش می‌داشتم. (بخش دوم)

?پرده ششم؛ رمضان ۱۴۰۱
بودجه سال ۱۴۰۱ مشخص کرده بود که قرار است در آن سال ارز ترجیحی حذف شود و ما از اول سال نگران تصمیم دولت بودیم. انتهای فروردین ۱۴۰۱ حاج آقای رئیسی با دانشجویان دیداری رمضانی تدارک دیده بود. جلسه پرفشاری بود؛ ما آمده بودیم که مخالفت شدید خودمان را نسبت به سیاست حذف ارز ترجیحی اعلام کنیم و واقعا از این سیاست عصبانی بودیم.متن جنبش را یکی از بچه‌ها خواند؛ متن تندی بود. بعد از تمام شدن صحبت تشکل ها، آقای رئیسی به مایی که آن انتهای مجلس نشسته بودیم اشاره کرد و از ما خواست به توضیحاتش دقت کنیم. ما هم که از آن توضیحات قانع نشده بودیم وسط جلسه با صدای بلند سعی میکردیم پاسخ آقای رئیسی را بدهیم و جلسه را رفت و برگشتی کردیم. فکر کنم یک ربعی همینطور ما می‌گفتیم و از آن طرف حاج آقا جواب می‌داد؛ این نوع از گفتگو برای ما تازگی داشت و واقعا در آن گفتگو نسبت به حاج آقا حس صمیمیت و نزدیکی داشتیم و راحت حرف می‌زدیم. بعد از جلسه و نماز، رفتیم پای سفره افطار. افطار که کردیم با بقیه بچه‌ها بلند شدیم و رفتیم کنار حاج آقا. بواسطه اینکه هر دو مشهدی بودیم سر سفره به حاج آقا گفتم «حاج آقا ما مشهدی، شما هم مشهدی؛ چرا شله ندادید» حاج آقا هم لبخندی زد و جواب داد «چون خیلی‌ها دوست ندارند.» با این مکالمه بعد از آن گفتگوی سنگین یخ‌مان شکست و باز شروع کردیم به ادامه دادن سوالات‌مان در مورد سیاست حذف ارز ترجیحی. فکر کنم نزدیک به چهل دقیقه سر سفره داشتیم با حاج آقا بحث می‌کردیم و همه دانشجوها هم جمع شده بودند دورمان. واقعا حلم و صبر و متانت شهید رئیسی زیاد بود.

?پرده هفتم؛ رمضان ۱۴۰۲
یکسال پس از اجرای طرح حذف ارز ترجیحی مجددا در دیدار رمضانی مهمان حاج آقا بودیم. باز هم متن تندی خواندیم و سیاست‌های اقتصادی دولت را به نقد کشیدیم. مثل جلسه پارسال آخر سالن نشسته بودیم و دوباره جلسه مثل پارسال شد و دو طرفه بحث می‌کردیم. مجددا بعد از نماز و افطار رفتیم پیش حاج آقا که ما را از دیدارهای قبلی به خاطر داشت. باز به شوخی گفتم:«حاج آقا چرا امسال هم باز شله ندادید.» حاج آقا جواب داد:«عوضش این سری حلیم آوردیم واستون.» این‌بار هم سر سفره به مدت طولانی با حاج آقا در مورد سیاست‌های اقتصادی دولت بحث کردیم

?آدم واقعا نسبت به حاج آقا حس نزدیکی می‌کرد و می‌تونست خیلی راحت و بی تکلف باهاشون حرف بزنه. می‌شد تو حرف زدن عصبانی بشی، شلوغ کنی و تند ترین حرف‌ها رو بزنی، بازم حاج آقا وایمیستاد و صبورانه جوابت رو می‌داد. واقعا حاج آقا در این زمینه منحصر به فرد بود. صمیمی تر از هر مقام دیگه ای بود؛ بی تکلف، صبور و با متانت. خدایش بیامرزد این شهید سعید را.

@farabimatin

? ادای دِین به رئیس جمهوری که دوستش می‌داشتم. (بخش اول)

? حقیقتا شهید رئیسی در مواجهه با دانشجویان صمیمی ترین و پر تعامل ترین مقام عالی کشور بود. بی انصافی است اگر در بزرگداشت این شهیدِ سعید خاطراتی از مواجهه گرم و آغوش باز شهید رئیسی در برابر دانشجویان گفته نشود.

? پرده اول؛ ۱۸ آذر ۹۸
کمتر کسی گمان می‌کرد سران قوا درست دو هفته پس از پایان فجایع آبان ۹۸ جرئت حضور در مراسم روز دانشجوی دانشگاه‌ها را داشته باشند اما حاج آقای رئیسی که نزدیک به یک سال از ریاستش از قوه قضائیه می‌گذشت دعوت دانشجویان دانشگاه تهران برای حضور در مراسم روز دانشجو را پذیرفت. مراسم با حضور پرتعداد و متکثر دانشجویان برگزار شد و حتی کارگران و پیک موتوری ها هم در این دیدار تریبون داشتند. سالن که پر شده بود، نوبت ورود به ما نرسید؛ شهید موسوی ما را از در پشتی وارد سالن کرد و جلوی سن نشاند. به جرئت می‌توانم اظهار کنم که بهترین جلسه دانشجویی سران قوا در پنج سال اخیر همان جلسه بود؛ نه تنها به همه طیف‌های رسمی تریبون داده شده بود بلکه حتی به نفری که از وسط سالن شروع به حرف زدن کرده بود فرصت داده شد تا پشت تریبون برود و حرف خود را بزند. این در حالی بود که ما همین یکی دو ماه پیش درجلسه شروع سال تحصیلی با حضور روحانی اعتراض کردیم که چرا تشکل ها نماینده ندارند و فقط با بی اعتنایی رئیس دولت وقت مواجه شدیم که منجر به ترک کردن سالن توسط ما دانشجویان شد. واقعا آقای رئیسی یک دنیا تفاوت داشت با سایرین.

? پرده دوم؛ بهار ۹۹
چند سالی بود که در جنبش عدالتخواه پیگیر مسائل مربوط به خصوصی سازی کارخانه‌های دولتی بودیم، به همین واسطه ارتباط خوبی با کارگران بعضی از این کارخانه‌های پیدا کرده بودم و نفرات اصلی را می‌شناختم. اردیبهشت سال ۹۹ یکی از نیروهای وقت قوه قضائیه به من گفت که حاج آقا قصد دارد با کارگران هپکو و هفت تپه دیدار کند و از من خواستند که هماهنگی جهت حضور کارگران را انجام دهم. کارگران برای اولین بار با یک رئیس قوه دیدار کردند و همه حرف خود را بی پرده گفتند. حقیقتا رئیسی برای بازپس گیری و احیا این کارخانه‌ها همه کار کرد و پیگیر مطالبات کارگران بود. حاج آقا در آن شرایط تنها کسی بود که پای حرف کارگران نشست و مطالباتشان را محقق کرد. احتمالا اگر رئیسی نبود امروز هفت تپه و هپکو‌ وجود نداشت.

?پرده سوم؛ تابستان ۹۹
خبرهایی از تدوین سندی در قوه قضائیه برای تحول قضایی شنیده میشد. ما در جنبش عدالت‌خواه تصمیم گرفتیم پیشنهاداتی را در این زمینه تنظیم کرده و منتشر کنیم. نهایتا در تابستان ۹۹ این پیشنهادات را منتشر کردیم و برای قوه قضائیه نیز فرستادیم. حاج آقای رئیسی متن را خوانده بود و از معاون بررسی ویژه خود خواسته بود با ما جلسه‌ای بگذارند و نکات ما را بشوند. جلسه ای چهار ساعته داشتیم و مفصلا دیدگاه های خود را توضیح دادیم. وقتی سند منتشر شده بود، بخش عمده‌ای از پیشنهادات‌مان را در آن دیدیم.

?پرده چهارم؛ ۱۶ آذر ۹۹
درحالی که همه مسئولین و سران قوا از فرصت کرونا سو استفاده کرده بودند و روز دانشجو را نادیده گرفتند، آقای رئیسی خود را باز هم در معرض حرف‌های تیز دانشجویان قرار داد. ما که متن مفصل و انتقادی‌ای را آماده کرده بودیم متن خود را ارائه کردیم و منتظر واکنش حاج آقا ماندیم. آقای رئیسی مفصلا تک تک نکات و انتقادات ما را با حوصله پاسخ دادند؛ حتی وقتی جلسه تمام شد و همه داشتیم می‌رفتیم حاج آقا یادش آمد که یکی دو سوال بی پاسخ مانده و مجددا پشت میکروفون برگشت تا سوالات باقی مانده را پاسخ دهد. پس از پایان جلسه رفتیم تا گفتگو دو طرفه‌ای داشته باشیم و حاج آقا از این پرسشگری و نگاه انتقادی ما تقدیر کرد.

? پرده پنجم؛ ۱۶ آذر ۱۴۰۰
در آن روزها اتفاقات امیدیه در مرکز توجه ما بود. در شهر امیدیه رئیس شورای شهرِ عدالت‌خواهِ آنجا (آقای آقاجری) را به ناحق حکم زندان زده بودند. این اتفاق مصادف شد با برنامه روز دانشجوی دانشگاه شریف با حضور رئیس جمهور. بعد از اینکه در دانشگاه شریف متن خود را خواندم آمدم پیش رئیس جمهور و ماجرای امیدیه را شرح دادم و از ایشان خواستم کاری بکند. حاج آقا گفت من خودم از زمان قوه پیگیر وضعیت ایشون بودم و حتما کاری خواهم کرد. آقای رئیسی راست می‌گفت، مشکل مشابهی برای آقای آقاجری در دوران ریاست قوه آقای رئیسی پیش آمده بود که حاج آقا راسا ورود کرد و مشکل را حل کرد. نهایتا مشکل آقای آقاجری هم حل شد.

@farabimatin

شهادت میدهم که در دوران دانشجویی خودم هیچ مسئولی رو به اندازه شهید رئیسی در دسترس و پاسخگو ندیدم. واقعا این منش ایشون باعث ایجاد ارادت قلبی بود.
خدا بیامرزد ایشان را

میراث رئیس جمهور شهید

?مطابق روالِ معمولِ جلسات دیدار دانشجویی، اول دانشجویان صحبت کردند و بعد آقای رئیس جمهور

?تو بخش اول مباحث و انتقاداتمون رو مطرح کردیم، اما مثل همیشه حرف‌های ما جنبشی‌ها تموم شدنی نبود

?تو بخش دوم که نوبت پاسخ‌گویی و صحبت‌ رئیس جمهور بود، چندجا از صحبت‌های ایشون، قانع نشدیم و جسارت کردیم و تو حرف‌هاشون پریدیم

?چند دقیقه بعد کاملاً اتفاقی حواسمون به یه چیزی پرت شد و حاج‌آقا با لحنی صمیمی و طنزآمیز گفت: آی آقایونی که اون ته شلوغ می‌کنید؛ گوش کنید! دارم جواب سوال‌ها و انتقادات شما رو میدم

?بعد از جلسه رفتیم برای افطار و نماز. سر سفره افطار هم فرصت رو مغتنم دیدیم و با چندتا از بچه ها رفتیم پیش حاج اقا و شروع کردیم به بحث کردن و انتقاد و این حرفا

?حاج‌آقا با کمال آرامش و بدون ذره‌ای تکبر به حرف‌های ما گوش می‌کرد و با سعه صدر جواب انتقادات‌مون رو می‌داد، مثل خیلی‌ها نبود که توانایی تحمل حرف تند و تیز رو ندارند. بعضیا تا دو کلام بهشون انتقاد میکنی سریع برآشفته میشن و جوری رفتار می‌کنند که آدم از سوال یا انتقادش پشیمون میشه؛ اما حاج‌آقا اینگونه نبود

?همین سعه‌صدر و خوش‌اخلاقی و عدم تکبر ایشون بود که باعث می‌شد تا یک فضای صمیمی و دوستانه برای گفتگو شکل بگیره و کسی حرفش رو قورت نده!

?این سطح از سعه‌صدر و خوش‌خلقی و عدم تکبر ایشون واقعاً ارزشمند بوده و هست، امیدوارم این ویژگی ممتاز و برجسته برای رئیس جمهور‌های آینده هم به یادگار بماند. 
خدایش رحمت کند.

پ.ن: خاطره دیدار رمضانی دانشجویان با رئیس جمهور/۱۷فروردین ۱۴۰۱

?@Aarman_shahr