من همان رودم که بهر دیدنت مرداب شد
ماه من! بس کن ندیدن های بی اندازه را

دل فرو می ریزد و تنها تماشا می کنم
مثل سربازی، سقوط آخرین دروازه را

_حسین‌دهلوی

خوشا چشمی که خواند حرف دل را .

همه
زندگی رو شیرین می دونند
ولی،
من بعد تو تلخ دونستمش ..!

_شهریار

« عزیزِ دور و بوسیدنیِ من ! سلام. راستیتش قرار بود شعری برایتان بنویسم و آن را بر بال پرستوها بنشانم تا به گوش شما برسد اما... میدانید؟ جای چشمهای شما اینجا،لابه‌لای ابیات آشفته شعرهایم خیلی خالیست. قبل‌ترها، آن‌وقتهایی‌ که دستانتان،رفیقی جز دستهایم نداشتند؛…

این پیام رو به چنلت فوروارد کن و بهترین پستتُ ریپلی کن ؛ میفرستم اینجا تا فردا صبح بمونه و دیده بشیم.✨****

مثلا یکی از چیز هایی که من گاهی بهش برخوردم متاسفانه عدم توجه به فاخر بودن و ادبی بودن در نوشتاره که در جامعه‌ وجود داره. سلیقه ها در ادبیات متفاوت از گذشته شده، مثل خیلی از چیز های دیگه. و خب گویا خیلی از ادم‌ها دیگه مطالب ادبی رو نمیپسندن. خود من چندین بار با نظراتی برخورد کردم که بی مهری رو نسبت به فاخر بودن یا استفاده از کلمات ادبی و با ارزش رو نشون میداد.
مثلا حتی راجع به نوشته‌های خودم خیلی از دوستان شنیدم که میگفتن کلماتی که استفاده میکنم مبهمه، و زیادی ادبیه، یا قدیمیه، و متعلق به گذشتست و ربطی به امروز ما نداره و بهتره از این ها استفاده نشه. چرا ؟ چون جامعه دیگه اینهارو نمیپسنده و در اینده طرفداری نخواهی داشت.
این در حالی بود که من دقیقا دنبال همون کلمات بودم، گشتم، و پیداشون کردم، راجع بهشون فکر کردم و اصلا همینکه معنای مبهمی داشتن و من رو وادار میکردن به دنبال معناشون بگردم من رو جذب میکرد... خیلی اوقات دوستدارم کلمات جدیدی کشف کنم و دائم از کلمات دم دستی خودم استفاده نکنم اما شاید این باب میل هرکسی نباشه.
اما دست کم باز هم کسانی هستن که این گونه کلمات رو میپسندن، پس با خودم گفتم ادامه میدم.
برای همین پیشنهاد میکنم به دنبال کلمات جدید برید، بگردید، پیدا کنید، و با معنی های جدید عشق کنید :)
اونهارو توی نوشته هاتون هم استفاده کنید، من احساس میکنم گاهی «مبهم» بودن اونقدرا هم بد نباشه...

میگفت : ما گاهی نمیتونیم همدیگه رو ببخشیم، چون بیشتر از اینکه از اتفاقی که واسمون افتاده دلگیر باشیم؛ از متاسف نبودن کسی که در حقمون خطا کرده ناراحتیم.
راست میگفت !

«گــیســوانت
از تبار اطلسی‌ها...»

چنان از کنارت بگذرم
که حسرت در چشمانت برقصد...