چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری
‏برآید از دلم آهی، بسوزد هفت دریا را.
- ‌سعدی

‏تمامِ آن‌چه اشتیاقِ زیستن را برایم به ارمغان می‌آورد دفن کردم؛ که زندگی بدونِ امیدهای بزرگ، آسوده‌تر از زندگی با امیدهای بیهوده است.

اگه آلارم وجود نداشت مطمئنم صد ساعت میخوابیدم

و در پایان نوشت:
«ظاهراً حال ما خوب است، کسی حدس هم نمی‌زند چقدر درد می‌کشیم. مثلِ ظاهر دنده‌های شکسته که تا مغز استخوان درد می‌کنند.»

اما شاید آدمی‌زاد اگر نمی‌شکست، هرگز نمی‌فهمید چه کسی او را حتی با تکه‌های شکسته‌اش در آغوش می‌کشد.

والا ما که هر چی کشیدیم از دست همین نجات دهنده‌ی تو آینه بود.
یکی باید بیاد ما رو از دست این نجات دهنده‌ی تو آینه نجات بده

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن به از آن که ببندی و نپایی

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم
باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

-سعدی

-انسان‌ها چیزی نیستند جز موجوداتی که راه‌ها را گم می‌کنند.