تو را دوست دارم به روایتی دیگر انگاه که در تنگنای گیجی خیالم
ملولم و سرگردان.
و در گرداب نابسامانی های روزگار که روحم را همچو شن زار های بی جان می فرساید،
و مرا از ابن خودم،
از این وجود،
به دورترین نقطه‌ی از سرزمین وجودی‌ام می کوچاند
تو را می جویم و می پویم؛
تا هستی ام را به من بازدهی
و مرا از غایت سرسام آور منیت هایم
که همچو موج های مهاجم و ابرهای سیاه پلیدی بر من سایه افکنده برهانی
و نور مهرانگی‌ات را بر من خفته بتابانی.
معنای حقیقت است در من
تو را تا بینهایت‌ام جستجو کردن ✍?ناب
@Mosafir_Zaman

آغاز زندگی چه بسیار با پایان آن تفاوت دارد! یکی مملو از آرزوهای دروغین و سرشار از لذت جسمانی، و دیگری، میوه‌ی فرسایش و فساد کالبد و بوی مرگ...

زندگیِ ما گوهری است بسیار کوچک، نقطه‌ای بخش ناپذیر، که زیر ذره بین قدرتمند زمان و مکان اینچنین درشت می‌نماید.

?جهان و تأملات فیلسوف
_آرتور شوپنهاور
@Mosafir_Zaman

بخش بزرگی از رنج انسان امروزی از توهم اراده آزاد
ناشی میشود؛ توهمی که به او القا شده است.
او تصور میکند که میتواند هر شغلی که می خواهد داشته باشد؛ فقط کافی است اراده کند
در ظاهر او میتواند روابط مختلفی را تجربه کند و
برای انتخاب پارتنر خود آزادی کامل دارد.
او باور دارد که خواستن توانستن است و همه چیز
به انگیزه و تلاش او بستگی دارد.
به همین دلیل اگر بهترین شغل یا رابطه را ندارد تنها
خودش را مقصر میداند یا از زندگی متنفر میشود
او باید دائم خود را سرزنش کند چون احساس میکند
که به زندگی آرمانی مورد انتظارش نرسیده است.
اما مسئله اینجاست که او نقش جبرهای روانی و
محیطی را در انتخاب های خود نادیده گرفته است.
ژنتیک جامعه و فرهنگ همراه با شخصیت فرد به طور
ناخواسته الگوهایی در ناخودآگاه او شکل داده اند
که بیشتر اوقات انتخاب ها و رفتارهایش را هدایت
میکنند و آزادی او را محدود میکنند
توهم اراده آزاد باعث میشود که ما درباره خود و دیگران
قضاوت های ناعادلانه ای داشته باشیم اما وقتی این
توهم را بشناسیم می توانیم به عمق نیروهایی که
انتخابها و رفتارهای ما را شکل میدهند پی ببریم و با
آگاهی از این ساختارها مسیر تغییر واقعی را آغاز کنیم
ــ
تغییر زمانی آغاز میشود که جرات کنیم احساسات
دردناک خود را بشناسیم و تجربه کنیم زمانی که به جای
فرار از آن ها الگوهای تکراری را که در انتخاب ها و
روابطمان نقش دارند شناسایی کنیم تنها با این آگاهی
و تجربه است که می توانیم مسیرهای جدیدی برای
رهایی و تغییر بیابیم
~پریسا زمانیان@Mosafir_Zaman

رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماند
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

من ار چه در نظرِ یار خاک‌سار شدم
رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

چو پرده‌دار به شمشیر می‌زند همه را
کسی مُقیمِ حریمِ حَرَم نخواهد ماند

چه جایِ شُکر و شکایت ز نقشِ نیک و بد است؟
چو بر صحیفهٔ هستی رقم نخواهد ماند

سرودِ مجلسِ جمشید گفته‌اند این بود
که «جامِ باده بیاور که جم نخواهد ماند»

غنیمتی شِمُر ای شمع وصلِ پروانه
که این معامله تا صبح‌دم نخواهد ماند

توان‌گرا دلِ درویشِ خود به دست آور
که مخزنِ زَر و گنجِ دِرَم نخواهد ماند

بدین رَواقِ زَبَرجَد نوشته‌اند به زر
که «جز نکوییِ اهلِ کرم نخواهد ماند»

ز مهربانیِ جانان طمع مَبر حافظ
که نقشِ جور و نشانِ ستم نخواهد ماند

-حافظ
@Mosafir_Zaman

خداوندا رحمتت را طوری شامل حالمان گردان که لب هایمان بی دلیل بخندد؛
خداوندا تمام کارهای مان را با یاد و نام تو آغاز می کنیم، قفل های زندگی مان را یک به یک بگشای، آن طور که خودت صلاح می دانی،
ما با این ذهن محدود مان نمی توانیم نامحدود ها را بسنجیم و بفهمیم؛
قدرت درک و چشمی بصیرعطا کن! تا بتوانیم به ماهیت درونی هر اتقاق و هر رویداد زندگی پی ببریم.
خداوندا معجزه از جنس خودت نصیب مان گردان! و روح مان را از منجلاب منیت های مان رهای بخش تا به بیداری روحی رسیم، و ما را آن طور که شایسته توست بندگی عطا فرما.✍?ناب
@Mosafir_Zaman

#تیکه_کتاب

زن چهل و چهار ساله ای که پزشک مسئول و با وجدانی بود، یک روز بعد از ظهر هنگام دعوا با همسرش کنترل از دستش خارج شد و ظرف ها را به سمت دیوار پرت کرد

وقتی دو روز بعد از این ماجرا به من مراجعه کرد به نظر می رسید شدیداً افسرده است و احساس گناه می کند.

می خواستم به او دلداری بدهم و گفتم اینکه آدم گاهی کنترلش را از دست بدهد فاجعه نیست. ولی حرف مرا قطع کرد و گفت:

《نه من احساس گناه نمی کنم، ولی پشیمانم که چرا تا چهل و چهار سالگی صبر کردم تا احساسات واقعی ام را نشان دهم》

? #دژخیم_عشق
✍ #اروین_دی_یالوم

@Mosafir_Zaman

گر یک نفست به زندگانی گذرد
مگذار که جز به شادمانی گذرد?

@Mosafir_Zaman

خدا  جای دوری نیست که به دنبالش بگردی چیری در حدود فاصله ی است به نسبت آگاهی
آگاهی از اینکه خدا لحظه به لحظه با توست هر لحظه رویدادی  را برای تو رقم میزد تا تو را متوجه حضورش  بگرداند  تو خودت را با دردها ورنج ها عجین می دانی و می پنداری. و گمان می کنی که خدا  تو را ترک کرده نه این گونه نیست  وقتی لباس تعلق گرایت را برهانی خواهی  دانست  که نه دردی ‌ست نه رنجی بلکه  همه  برای این بوده است تا تو را  از ذات اصلیت با خبر بسازد ذات که بی منتهاست  از جنس همان قادر مطلقی که ذره ای از وجودش را در تو نهاد تا شایسته خلیفه بودن بر زمینش باشی   پس  شایسته تو  نیست که ذات اصیلت را به یغما بسپاری

✍?ناب

@Mosafir_Zaman

هیچ رویایی اونقدر بزرگ نیست که
نتونیم بهش برسیم…

@Mosafir_Zaman