✍️ حق دانشمند

✏️امير اهل ایمان صلوات و سلامه علیه مي فرمايد:

✏️از جمله حقوق عالم است كه از او زياد نپرسي و جامه اش و لباسش نگيري و چون بر او وارد شدي و گروهي نزد او بودند به همه سلام كن و او را نزد آنها به تحيت مخصوص گردان، مقابلش بنشين و پشت سرش منشين،

✏️ چشمك مزن، با دست اشاره مكن، پرگويي مكن كه فلاني و فلاني بر خلاف نظر او چنين گفته اند و از زيادي مجالستش دلتنگ مشو

✏️زيرا مثل عالم مثل درخت خرماست بايد در انتظار باشي تا چيزي از آن بر تو فروريزد و پاداش عالم از روزه دار شب زنده داري كه در راه خدا جهاد كند بيشتر است.

?عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ جَعْفَرٍ اَلْجَعْفَرِيِّ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ:

? إِنَّ مِنْ حَقِّ اَلْعَالِمِ أَنْ لاَ تُكْثِرَ عَلَيْهِ اَلسُّؤَالَ وَ لاَ تَأْخُذَ بِثَوْبِهِ وَ إِذَا دَخَلْتَ عَلَيْهِ وَ عِنْدَهُ قَوْمٌ فَسَلِّمْ عَلَيْهِمْ جَمِيعاً وَ خُصَّهُ بِالتَّحِيَّةِ دُونَهُمْ وَ اِجْلِسْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ لاَ تَجْلِسْ خَلْفَهُ وَ لاَ تَغْمِزْ بِعَيْنِكَ وَ لاَ تُشِرْ بِيَدِكَ وَ لاَ تُكْثِرْ مِنَ اَلْقَوْلِ قَالَ فُلاَنٌ وَ قَالَ فُلاَنٌ خِلاَفاً لِقَوْلِهِ وَ لاَ تَضْجَرْ بِطُولِ صُحْبَتِهِ فَإِنَّمَا مَثَلُ اَلْعَالِمِ مَثَلُ اَلنَّخْلَةِ تَنْتَظِرُهَا حَتَّى يَسْقُطَ عَلَيْكَ مِنْهَا شَيْءٌ وَ اَلْعَالِمُ أَعْظَمُ أَجْراً مِنَ اَلصَّائِمِ اَلْقَائِمِ اَلْغَازِي فِي سَبِيلِ اَللَّهِ

? الکافي , جلد۱ , صفحه۳۷

?منیة المرید في أدب المفید و المستفید , جلد۱ , صفحه۲۳۴

?تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة , جلد۱۲ , صفحه۲۱۴

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

مدح امیرالمؤمنین صلوات الله و سلامه علیه بر اساس زیارت غدیریه

پیمبر شهر علم و مرتضی دروازه ی آن است
سراغ غیر حیدر هرکسی رفته است حیران است
علی که وارث علم تمام انبیا باشد
کنار سفره ی علمش تمام خلق مهمان است

ولای مرتضی را شیعه گر مختار خود کرده
مرامش را هم اصل و پایه ی کردار خود کرده
اگر تنها علی باشد امین الله فی ارضه
سفیه است آن که غیر از مرتضی را یار خود کرده

امیرالمؤمنین دین قویم خالق یکتاست
مزار انورش قطعا حریم خالق یکتاست
هزاران راه در دنیا به گمراهی شود مختوم
فقط حیدر صراط المستقیم خالق یکتاست

علی تا پای جان بهر دفاع از مصطفی جنگید
به غیر از مرتضی در بستر احمد چه کس خوابید؟
علی بین خبرهای الهی اعظم آن هاست
که بر هر امّتی فضلش چنان خورشید می تابید

فضیلت های حیدر گرچه در عالم فراوان است
ولی اوج مقاماتش برای خلق پنهان است
خدا بر مصطفی فرمود فرزند ابوطالب
امام المتّقین و شاه پیشانی سفیدان است

بدون مرتضی مختوم بر نار است هر راهی
نبی فرموده شک بر فضل او کفر است و گمراهی
کسی که بعد پیغمبر سراغ غیر حیدر رفت
خدا داند که دینِ او ندارد ارزش کاهی

علیٌّ عُروةُ الوثقی علیٌّ معدنُ الأسرار
علی رکن زمین است و وصیّ احمد مختار
هزاران سال دنبال زوال نور او بودند
ولی هرگز نشد خاموش نور حیدر کرار

امیرالمومنین اصل و اساس اعتقاد ماست
محبّت بر علی معیار پاکی نهاد ماست
هدایت می کند با نور خود کلّ خلایق را
علی تنها ذخیره بهر سختیِ معاد ماست

برای حفظ دین وقتی علی میرفت در میدان
حریف دلدل او هم نمی گردید یک گردان
خلیفه نیست آن کس که فرار از جنگ می کرده
خدا فضل مجاهد را بیان کرده است در قرآن

علی در خاک برده با خودش عدل و عدالت را
شده ضرب المثل عدل علی بین مسیحی ها
نشد حقّ کسی ضایع سر تقسیم بیت المال
به نزد مرتضی فرقی ندارد بنده با مولا

ولای مرتضی باشد اساس سنجش ایمان
مریدش حاتم طائی شده در بخشش و احسان
طعام سفره ی خود را به سائل داد بی منّت
بیان کرده نمی از فضل او را سوره ی انسان

علی باشد طریق روشنِ عالم بدون شک
که بوده دستگیر حضرت آدم بدون شک
خدا را شکر در بند ولای مرتضی هستیم
خدا بخشیده بر ما نعمت اعظم بدون شک

علی باشد یگانه مقتدای عالم بالا
به نامش مرده را کرده است زنده حضرت عیسی
به جز پروردگار و غیر پیغمبر در این عالم
کسی قادر نباشد فضل حیدر را کند احصا

عدالت در حکومت ریشه ی افکار حیدر بود
نشستن با فقیران روز و شب کردار حیدر بود
معاویه ملاکش حیله و نیرنگ بود و بس
ولی تنها رضای حق ملاک کار حیدر بود

علی پای عبادت احسن الخلق خدا باشد
که ضرب خندقش افضل ز فعل ما سوا باشد
به هنگام نمازش تیر از پایش جدا کردند
درون سجده از دنیا و مافیها جدا باشد

تمام عزّت مؤمن، امیرالمؤمنین باشد
که با عشق علی، سختی عالم دلنشین باشد
نباید لحظه ای مؤمن جدا از مرتضی گردد
خدا دستور داده در کنار صادقین باشد

نباشد بنده ی حق، هرکه بدخواه علی باشد
علی همراه حق و حق به همراه علی باشد
سقیفه بی علی تشکیل شد پس باطل محض است
مدار حق در این دنیا فقط راه علی باشد

علی بعد از نبی باشد یگانه محور وحدت
نباشد جانشین حق به جز حیدر در این امت
اگر حیدر به امر حق هدایت می کند ما را
فلانی هم به سمت آتش دوزخ کند دعوت

به کام مرتضی سلطانی دنیا گوارا نیست
به جز او حاکمی زاهد چنین در دار دنیا نیست
که تکه استخوان خوک در دست جذامی ها
به چشم مرتضی برتر از این دنیای ظلمانی است

پس از احمد که باید بین مردم درس دین می گفت
فقط نام خدا را مرتضی روی زمین می گفت
همان وقتی که آن دو می پرستیدند بت ها را
علی در سجده ذکر یا اله العالمین می گفت

پناه اول و آخر امیرالمؤمنین باشد
خلیفه بعد پیغمبر امیرالمؤمنین باشد
پس از احمد علی نسبت به جان مؤمنین اولاست
خدا گفته فقط حیدر امیرالمؤمنین باشد

علی در دست دارد خلق انسان را به تنهایی
هدایت می کند تا حشر، انسان را به تنهایی
چنانچه ظالمین یعسوبشان اموال این دنیاست
علی یعسوب باشد اهل ایمان را به تنهایی

توسل بر علی کرده است هنگام بلا، آدم
گرفته بیعت از امت برایش حضرت خاتم
شهادت می دهم حیدر امیرالمومنین باشد
که قرآن بر ملا کرده ولایش را در این عالم

کسی که بر دلش مهر امیر المؤمنین شد حک
نخواهد شد مسیر و مقصدش از نور حق منفک
نه تنها مهر حیدر در دل شیعه فراوان است
خدا هم دل سپرده بر علی باشد بدون شک

شیخ مهدی علی قاسمی

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

✍️اين دانش، دانش است

✏️اميرمؤمنان على عليه السلام:

✏️«به كودكان خود، آنچه را خداوند سودمندشان قرار داده است، با این دانش و آگاهی مُرجِئه با انديشه خويش بر آنان چيره نمی‌شوند.»

?مُرجِئه از مذاهب کلامی اهل‌سنت، که معتقدند حساب ایمان و عمل از یکدیگر جدا بوده و انجام گناهان کبیره تأثیر منفی بر ایمان و عاقبت افراد ندارد. طبق این اعتقاد، مسلمانی که مرتکب بزرگ‌ترین گناهان می‌شود، همچنان مؤمن به‌شمار رفته و در آخرت عذاب نخواهد شد. امامان معصوم علیهم السلام، مرجئه را لعن کرده و آنان را شریک قاتلان اهل‌بیت علیهم السلام دانسته‌اند.

?مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ فِي اَلْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي حَدِيثِ اَلْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: عَلِّمُوا صِبْيَانَكُمْ مِنْ عِلْمِنَا مَا يَنْفَعُهُمُ اَللَّهُ بِهِ لاَ تَغْلِبْ عَلَيْهِمُ اَلْمُرْجِئَةُ بِرَأْيِهَا.

?الخصال، ج۲، ص۶۱۴

?تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة , جلد۲۱ , صفحه۴۷۸

? بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام , جلد۲ , صفحه۱۷

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

✍️منفورترین مردم نزد خداوند

✏️ابو حمزه ثمالى از حضرت زين العابدين عليه السّلام روايت مى‌كند كه فرمود:

✏️حسب براى قرشى و عربى نيست جز به تواضع و فروتنى،و كرامتى نيست جز به تقوى و پرهيزگارى،و عملى نيست مگر با نيت پاك و عبادتى نيست مگر از روى ژرف‌انديشىو فهم و ديانت و مسأله‌دانى .آگاه باشيد كه منفورترين مردم به پيشگاه الهى آن كس است خود را پيرو روش و مسلك امامى داند و پيروى از اعمال او نكند.

?اِبْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ اَلثُّمَالِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: لاَ حَسَبَ لِقُرَشِيٍّ وَ لاَ لِعَرَبِيٍّ إِلاَّ بِتَوَاضُعٍ وَ لاَ كَرَمَ إِلاَّ بِتَقْوَى وَ لاَ عَمَلَ إِلاَّ بِالنِّيَّةِ وَ لاَ عِبَادَةَ إِلاَّ بِالتَّفَقُّهِ أَلاَ وَ إِنَّ أَبْغَضَ اَلنَّاسِ إِلَى اَللَّهِ مَنْ يَقْتَدِي بِسُنَّةِ إِمَامٍ وَ لاَ يَقْتَدِي بِأَعْمَالِهِ .

? الکافي , جلد۸ , صفحه۲۳۴

? الخصال , جلد۱ , صفحه۱۸

?تنبيه الخواطر و نزهة النواظر (مجموعة ورّام) , جلد۲ , صفحه۱۵۲

? بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام , جلد۱ , صفحه۲۰۷

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

✍️تسلّی از غم و غصه روزگار!

✏️ ابو بصير گويد: به امام صادق عليه السّلام از وسوسۀ (همّ‌ و غم دنيا) شكايت كردم.

✏️فرمود: اى ابا محمّد! پاره پاره شدن پيوندهاى خود را در قبرت، بازگشت كه دوستانت پس از دفن كردنت، بيرون آمدن كرم‌هاى دماغ از دو سوراخ بينى و خوردن كرم‌ها گوشت تنت را ياد كن، زيرا كه اين عمل، از آن‌چه كه در آن افتادى آرامش بخشد و تسلاى خاطر گردد.

✏️ابو بصير گويد: به خدا سوگند! هرگاه اين سخن را به ياد آوردم غم و اندوهى كه از دنيا داشتم فراموش كردم و تسلاّى خاطرم شد.

?اِبْنُ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: شَكَوْتُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اَلْوَسْوَاسَ فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ اُذْكُرْ تَقَطُّعَ أَوْصَالِكَ فِي قَبْرِكَ وَ رُجُوعَ أَحْبَابِكَ عَنْكَ إِذَا دَفَنُوكَ فِي حُفْرَتِكَ وَ خُرُوجَ بَنَاتِ اَلْمَاءِ مِنْ مَنْخِرَيْكَ وَ أَكْلَ اَلدُّودِ لَحْمَكَ فَإِنَّ ذَلِكَ يُسَلِّي عَنْكَ مَا أَنْتَ فِيهِ قَالَ أَبُو بَصِيرٍ فَوَ اَللَّهِ مَا ذَكَرْتُهُ إِلاَّ سَلَّى عَنِّي مَا أَنَا فِيهِ مِنْ هَمِّ اَلدُّنْيَا .

? الکافي , جلد۳ , صفحه۲۵۵

? تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة , جلد۲ , صفحه۴۳۴

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

✍️ از دیدنش کور هستند چون ظلم می‌کنند!

✏️(خبر داد ما را محمّد بن همام و محمّد بن حسن بن محمّد بن جمهور هر دو از حسن بن محمّد جمهور او گفت:حديث كرد ما را پدرم از بعض رجال خود و او از مفضّل بن عمر او گفت): ابو عبد اللّٰه(امام صادق)عليه السّلام فرمود:

✏️اگر يك خبر را خوب درك كنى بهتر از ده خبر است كه باز گوى آن‌ها باشى همانا هر حقى حقيقتى دارد و هر ثوابى را نورى هست.سپس فرمود:به خدا قسم كه ما مرد شيعى خودمان را به شمار فقيه و چيز فهم نمى‌آوريم تا آنكه با او به رمز و كنايه حرف بزنيم و او معناى رمز و كنايۀ ما را بفهمد كه امير المؤمنين بر منبر كوفه فرمود:

✏️در پشت سر شما فتنه‌هائى است تاريك و كورى آفرين و بى‌نور و از آن فتنه‌ها به جز(نومه) نجات نمى‌يابد. عرض شد يا امير المؤمنين(نومه)چيست‌؟فرمود:كسى كه مردم را بشناسد ولى مردم او را نشناسند

✏️و بدانيد كه زمين از حجّت خدا خالى نمى‌ماند ولى خداوند به زودى مردم را به خاطر ستم و تعدّى و اسراف بر خودشان از ديدار او كور خواهد كرد و اگر زمين يك ساعت از حجّت خدا خالى بماند اهل خود را فرو مى‌برد،ولى آن حجّت خدا مردم را مى‌شناسد و مردم او را نمى‌شناسند همان طور كه يوسف مردم را مى‌شناخت ولى آنان او را نمى‌شناختند سپس اين آيه را تلاوت فرمود« يٰا حَسْرَةً‌ عَلَى اَلْعِبٰادِ مٰا يَأْتِيهِمْ‌ مِنْ‌ رَسُولٍ‌ إِلاّٰ كٰانُوا بِهِ‌ يَسْتَهْزِؤُنَ‌ »،يس:30):چه حسرتى بندگان را كه هيچ فرستاده براى آنان نيامد مگر آنكه او را مسخره مي كردند.

?أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ جَمِيعاً عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ بَعْضِ رِجَالِهِ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ :

? خَبَرٌ تَدْرِيهِ خَيْرٌ مِنْ عَشْرٍ تَرْوِيهِ إِنَّ لِكُلِّ حَقٍّ حَقِيقَةً وَ لِكُلِّ صَوَابٍ نُوراً ثُمَّ قَالَ إِنَّا وَ اَللَّهِ لاَ نَعُدُّ اَلرَّجُلَ مِنْ شِيعَتِنَا فَقِيهاً حَتَّى يُلْحَنَ لَهُ فَيَعْرِفَ اَللَّحْنَ إِنَّ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ عَلَى مِنْبَرِ اَلْكُوفَةِ إِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ فِتَناً مُظْلِمَةً عَمْيَاءَ مُنْكَسِفَةً لاَ يَنْجُو مِنْهَا إِلاَّ اَلنُّوَمَةُ قِيلَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ مَا اَلنُّوَمَةُ قَالَ اَلَّذِي يَعْرِفُ اَلنَّاسَ وَ لاَ يَعْرِفُونَهُ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ اَلْأَرْضَ لاَ تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَكِنَّ اَللَّهَ سَيُعْمِي خَلْقَهُ عَنْهَا بِظُلْمِهِمْ وَ جَوْرِهِمْ وَ إِسْرَافِهِمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ خَلَتِ اَلْأَرْضُ سَاعَةً وَاحِدَةً مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ لَسَاخَتْ بِأَهْلِهَا وَ لَكِنَّ اَلْحُجَّةَ يَعْرِفُ اَلنَّاسَ وَ لاَ يَعْرِفُونَهُ - كَمَا كَانَ يُوسُفُ يَعْرِفُ اَلنَّاسَ وَ هُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ثُمَّ تَلاَ يٰا حَسْرَةً عَلَى اَلْعِبٰادِ مٰا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ كٰانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ .

? الغيبة (للنعمانی) , جلد۱ , صفحه۱۴۱

? البرهان في تفسير القرآن , جلد۴ , صفحه۵۸۵

?بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام , جلد۵۱ , صفحه۱۱۲

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

✍️از دست دادن فرصت ها

✏️امام امیرالمومنین علی (عليه السلام) فرمود:
آن کس که زمانش پايان گرفته، خواهان مهلت است و آن کس که مهلت دارد (در انجام کارهاى نيک و ترک گناه) کوتاهى مى کند.

?وَ قَالَ عَليهِ السَّلامُ
كُلٌّ مُعَاجَلٌ يَسْأَلُ آلإِنْظَارَ، وَ كُلٌّ مُؤَجَّلٌ يَتَعَلَّلُ بِالتَّسْوِيفِ.

?حکمت 285 نهج البلاغه

✏️امام (عليه السلام) در اين گفتار حکيمانه، از يک واقعيت که دامان غالب مردم را مى گيرد ـ هر چند گروهى از نيکان و پاکان از آن مستثنا هستند ـ خبر مى دهد و مردم را به دو گروه تقسيم مى کند: گروهى که مهلت آن ها سرآمده است: يا پير و ناتوان اند، يا بيمار و در آستانه مرگ و يا مستحق مجازات اند. اين ها از خداوند متعال و يا از خلق خدا تقاضاى مهلت مى کنند تا خطاهاى خود را جبران نمايند در حالى که زمانى طولانى فرصت در اختيار داشته و کارى نکرده اند.

✏️امام (عليه السلام) درباره اين ها مى فرمايد: «آن کس که زمانش پايان گرفته، خواهان مهلت است»؛ (کُلٌّ مُعَاجَلٌ يَسْأَلُ آلأِنْظَارَ، وَ کُلٌّ مُؤَجَّلٌ يَتَعَلَّلُ بِالتَّسْوِيفِ).

✏️اين ها همان ها هستند که قرآن مجيد درباره آن ها مى گويد: (حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمْ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّى أَعْمَلُ صَالِحآ فِيمَا تَرَکْتُ)؛ 1«(آن ها همچنان به راه غلط خود ادامه مى دهند) تا زمانى که مرگ يکى از آن ها فرارسد، مى گويد: پروردگارا! مرا بازگردانيد شايد در برابر آنچه ترک کردم (و کوتاهى نمودم) عمل صالحى انجام دهم».

✏️گروه دوم کسانى هستند که براى هرگونه اعمال نيک يا جبران گناهان گذشته فرصت دارند؛ جوان اند، سالم اند، در محيطى آرام و امن و امان زندگى مى کنند؛ ولى با اين حال از فرصت خود استفاده نکرده، پيوسته امروز و فردا مى کنند. امام (عليه السلام) درباره چنين کسانى مى فرمايد: «آن کس که مهلت دارد تعلل مى ورزد و کوتاهى مى کند»؛ (وَ کُلُّ مُوَجَّلٍ يَتَعَلَّلُ بِالتَّسْوِيفِ).

✏️اين ها همان کسانى هستند که امام سجاد (عليه السلام) در دعاى ابوحمزه، گويا از زبان آنان سخن مى راند و عرضه مى دارد: «(خداوندا!) فَقَدْ أَفْنَيْتُ بِالتَّسْوِيفِ وَ الآْمَالِ عُمُرِي؛ من بر اثر تعلل و تسويف و آرزوهاى دور و دراز، عمرم را بر باد دادم».

✏️اين يک واقعيت است که آمال و آرزوهاى دور و دراز و جاذبه هاى شهوات به انسان اجازه نمى دهد از فرصتى که در دست دارد بهره گيرد و خطاها و گناهان گذشته را جبران کند و با اعمال صالح آثار شوم آن ها را بزدايد.
جوانان نبايد بپندارند که هميشه مرگ به سراغ پيران مى رود و آنان در امانند. همچنين افراد سالم نبايد تصور کنند که مردن مخصوص بيماران است. و آن ها که ايمن هستند نبايد چنين پندارند که هميشه در امن و امان خواهند بود.

✏️امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد: «تَأْخِيرُ التَّوْبَةِ اغْتِرَارٌ وَ طُولُ التَّسْوِيفِ حَيْرَةٌ؛ تأخير انداختن توبه نوعى غرور و فريفتگى، و امروز و فردا کردن مايه حيرت و سرگردانى است».2

✏️اين سخن را با حديث ديگرى از رسول خدا (صلي الله عليه و آله) پايان مى دهيم، آن جا که به ابوذر فرمود: «يَا أَبَا ذَرٍّ إِيَّاکَ وَ التَّسْوِيفَ بِأَمَلِکَ فَإِنَّکَ بِيَوْمِکَ وَ لَسْتَ بِمَا بَعْدَهُ فَإِنْ يَکُنْ غَدٌ لَکَ فَکُنْ فِي الْغَدِ کَمَا کُنْتَ فِي الْيَوْمِ وَ إِنْ لَمْ يَکُنْ غَدٌ لَکَ لَمْ تَنْدَمْ عَلَى مَا فَرَّطْتَ فِي الْيَوْمِ؛ اى ابوذر! از امروز و فردا کردن به سبب آرزوها بپرهيز. تو مسئول کار امروزت هستى نه کار فردا. اگر فردايى در کار بود فردا نيز چنان باش که امروز بودى و اگر فردايى در کار نباشد از کوتاهى هاى امروزت پشيمان نخواهى شد (زيرا کوتاهى نکرده اى)». 3

1.مؤمنون، آيه 99 و 100.

2.بحارالانوار، ج 6، ص 30، ح 36.

3.بحارالانوار، ج 74، ص 75، ح 3.

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

گدای شیر یزدانم فقیر شاه مردانم
نمک پروده ی سلطان عالم پیر سلمانم

گهی مانند جبریل است و گاهی همچو پیغمبر
از این گونه تجلّی های او عمریست حیرانم

خدا باید بخوانم یا که عبد خالقش خوانم
علی رب گشته یا رب مرتضی من که نمی دانم

عجب زیبا حدیثی را رسول الله فرموده:
که من هم بی ولای مرتضی بی دین و ایمانم

اگر کوه گهر را هم به من روزی خدا بخشد
نمی ارزد به آن لحظه که من در زیر ایوانم

نگو کفر است این مطلب بیا قدری تأمل کن
غلام حیدرم(علیه السلام)اما برابر با رسولانم

به هر سویی نظر کردم امیرالمومنین دیدم
و فهمیدم “تولوا…” را میان ختم قرآنم

خودم را در کنار حضرت معشوق میبینم
روایاتی از آن دلبر سحرها تا که می خوانم

به گوشم مانده آوایش که بابایم چنین می گفت:
بدون او خس و خارم ولی با او گلستانم

چه عذری آورم فرادی محشر نزد صدیقه
اگر افتد ز لبهایم دمی ذکر علی جانم

ابراهیم لآلی

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

خورشید بهشت

غیر تو ای که همانند تو پیدا نشده ست
کنیه ی هیچ کسی ام ابیها نشده ست

نور در نوری و لبخند تو خورشید بهشت
مثل ذات تو خدا هیچ احدی را نسرشت

می شود عقل از اندیشه ی ذات تو هلاک
سپر انداخته در عرصه ی فهمت ادراک

پیش پاهای تو ای زهره ی زهرا بپذیر!
عذر تقصیر فلک را که نیفتاده به خاک

ماه شد مهر تو, سجاده ی تو بستر نور
در رکوع تو ملک می برد انگشتر نور

قدمت شد متورم که قیامات این است
حجتی بر حجج الله و مقامت این است

رکن توحیدی و در حد تو مقیاسی نیست
کفو تو غیر علی هیچ احدالناسی نیست

تو نبودی نه علی بود, نه پیغمبر بود
جان لولاک تویی, شان تو بالاتر بود

علت خلق جهان! باز به تابوت بخند
روح هستی تویی, از عالم ما چشم مبند

در دلش واقعه میخواند, علی می دانست
چیزی از شهر نمی ماند, علی می دانست

تیر آه تو چه با قوم بدآئین بکند
گفت: سلمان! نکند فاطمه نفرین بکند

آبروی معجرت از خشم و غضب خورده گره
تا تو هستی چه نیازست علی را به زره

خشم تو خشم خدا, سوره ی طوفان غضبت
وای از آندم که شود وارد میدان غضبت

یاد آن روز که در لحن تو طوفان بود و
سر به سر خطبه ی غراء تو برهان بود و

مسجدی ها همه پای سخنت صُمٌ بکم
باصدای پدرت بر همگان کردی حکم

عرصه ی محشر و میدان قیام تو یکیست
ذوالفقار علی و تیغ کلام تو یکیست

آسمان از جبروت قدمت می لرزد
عرش مابین دم و بازدمت می لرزد

می روی تا که بدانند علی تنها نیست
پیرو راه ابوبکر و عمر از ما نیست

می روی پشت سرت شهر هراسان شده است
گرد و خاک است و زمینی که پریشان شده است

می روی داخل مسجد, نفسِ شعر برید
رنگ یک عده در این لحظه ی کوتاه پرید

عرصه شد تنگ بر آن طایفه ی سرگردان
پرده انداخته شد بین زنان و مردان

لرزه افکند به مسجد نفس حیدری ات
خلق مبهوت از این نحوه ی افشاگری ات

ذهن آن کافر گمراه به قرآن نرسید
ارث داوود مگر دست سلیمان نرسید

یادعای زکریّا که “ولیاً یَرِثُ”
استناد است به قرآن سخن نافذ تو

شعر پای سخنانت به خروش آمده است
وزن را می شکنم واژه به جوش آمده است

گفت: بسم الله رحمن رحیم آنگه

پس از حمد و ثنای حضرت باری تعالی-
ای جماعت!
بازوان ملّت! ای قوم نقیبه! از چه رو در حق ما این ضعف و غفلت را روا دارید؟
من زهرایم آری, دختر پاک پیمبر
یا بنی قیله! شما ای قوم! ای صاحب سپرها و زره ها و نفرها!
ای شجاعانی که بود آهنگتان ساز ظفرها
جنگ می کردید در اوج خطرها
ای که در پیکار با کفار حاضر بوده در هرجا
منم زهرا!
که حقّم را گرفتند از من و لب بسته خاموشید
آب از چشمه ی نیرنگ می نوشید
بعد از آنهمه اقرار شرک آورده اید اینک
یقین ها را عوض کردید با شک
پس چه شد آن عهد و پیمان؟
وای تان!
بُؤْساً لِقَوْمٍ نَکَثُوا اَیْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْد… افسوس
اینک این شما و این خالفت
لیک پشت این شتر زخم است و پایش غرق تاول
ننگ و عارش باقی است و حاکی از خشم خداوند است تا روز قیامت
حق ما پامال شد..باشد
صدای آه در دل چال شد باشد
یقینا هست فردایی و عقبایی…

همین را گفتی و ترکید بغض ماجرا مادر!
ز داغت شعله ور کردی تبرای مرا مادر!

کسی القصه می آید شبی از روی خوش عهدی
کنار کعبه با فریاد می گوید ” انا المهدی”

می آید تا نشان ما دهد راز نهانی را
به آتش می کشد آخر فلانی و فلانی را

مسعود یوسف پور

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395

نور خدا

قرآن گشودم آیۀ محشر بیاورم

می‌خواستم که سورۀ کوثر بیاورم

من کیستم ز فاطمه سر در بیاورم

باید کسی شبیه پیمبر بیاورم

هنگام وصف، عقل مرا ترک می‌کند

معراج رفته شأن تو را درک می‌کند

با نور تو زمین شرف آسمان گرفت

چل روز مصطفی ثمری بی‌کران گرفت

پا بر زمین گذاشتی و خاک جان گرفت

تا آمدم بگویم زهرا، زبان گرفت

گفتم که رخصتی بده بهتر بخوانمت

مهرت اجازه داد که مادر بخوانمت

مادر سلام! گوشۀ چشمی به ما کنید

مادر سلام! درد مرا هم دوا کنید

با این امید در زده‌ام تا که وا کنید

لطفی به این اسیرِ یتیمِ گدا کنید

حالا اگر چه چادر تو وصله‌دار هست

من سائلم، همیشه برایم انار هست

یا آیه آیه آیۀ خود «هل أتی» کنی

یا از کرم لباس عروسی عطا کنی

چادر امانتی بدهی تا چه‌ها کنی

یک قوم را به نور خدا آشنا کنی

دنیا تو را نخواست که این‌گونه زشت شد

خاکی که زیر پای تو آمد، بهشت شد

دنیا تمام ظلمت و تو ماورای نور

با تو کم است فاصله تا انتهای نور

همسایه‌ات اگر که شده آشنای نور

این بوده است از برکات دعای نور

در آسمان نور چه بدری، شبیه توست

در سال یک شب است که قدری شبیه توست

در خانه عطر سیب تو از بس جمیل بود

یادآور بهشت خدای جلیل بود

سرچشمۀ وضوی تو از سلسبیل بود

جاروی خانۀ تو پر جبرئیل بود

دنیا به پای مهر تو از شرم آب شد

آبی که گشت مهریۀ تو، گلاب شد

آنکه تو را به جملۀ «لولاک» می‌شناخت

درک تو را فراتر از ادراک می‌شناخت

پرواز را چه کس به جز افلاک می‌شناخت

بانوی آب را پدر خاک می‌شناخت

نام پدر همیشه به دنبال مادر است

خیرالعمل محبت زهرا و حیدر است

این روزِ مادری، دل من غیر غم نداشت

دیگر توان از تو سرودن، قلم نداشت

رفتم مدینه آنچه که می‌خواستم نداشت

گفتم زیارتش کنم اما حرم نداشت

مرغ دلم که داشته یک بام و دو هوا

بی‌اختیار پر زده اکنون به کربلا

حالا عجیب نیست اگر بی‌مقدمه

پرواز می‌کنیم حوالی علقمه

آنجا که قد خمیده رسیده است فاطمه

او روضه‌خوان و در حرم افتاده همهمه

حال و هوای صحن دلم نینوایی است

شب‌های جمعه فاطمه هم کربلایی است

مجید تال

♥️اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج♥️

?@feragh1395