آدما رو بشنوید.

آره گریه کن افسرده

انگار یه عالمه جیش رو تختمه

خدایا وقتشه وجودتو اثبات کنی??

بهت فکر می‌کنم، قلبم گرم می‌شه و ریز ریز می‌خندم. ولی آیا همینا کافیه؟ معلومه که خیر؛ مرتیکه بیا بوسم کن.

من همیشه تو مهمونیا دیرتر از همه می‌خوابم، زودتر از همه بیدار می‌شم.
اولش تنها می‌شینم به یجا زل می‌زنم و بعد می‌رم همه رو بیدار می‌کنم.

رو چمنای خیس پابرهنه راه رفتم، جورابای بهارو که بخاطر من کثافت گرفته بود شستم، تاب نشستم و موهامو باز کردم و رهایی رو حس زندگی کردم، چون پتو نداشتم پتوی آرمینو دزدیدم، رفتم دوستامو وقتی خوابن تماشا کردم، الانم نشستم این‌جا درختا و سبزی باغو تماشا می‌کنم.
امشب زندگی کردم.

داداشم زنگ زد گفت سلام طلوع تولدت مبارک؛ کاری نداری؟ خداحافظ. حتی اجازه نداد تشکر کنم??

نرمیش رو از تو عکس هم حس می‌کنید؛ مگه نه؟