شب بخیر.

عمیقا نیاز دارم کوله پشتیمو بردارم و از همه این آدما دور شم.
نمیدونم کجا برم.
ولی میدونم باید دور شم.

واقعا خستم، تمام روحم زخمِ، مثل اون بچه‌ای که اولین بار با دوچرخه خورده زمین ولی هیچکی نیست کمکش کنه تازه هرکیم رد میشه مسخرش می‌کنه، نه میتونم برا همیشه از آدما دوری کنم نه میتونم دیگه بینشون نفس بکشم.

06:26

رفیقام بم میگن ولش
بیخودی گره خورده تو دلت:)

"یه شب، شب شبه تیره
انگار روح، از ب دنت میره"?

??

دیگ خونه حوصلم سررفت
دلم میخاد از الا برم باشگا?

AM✨️,