مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده
ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم
قناعت می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم
تحمل می‌کنم با زخم چون مرهم نمی‌بینم.

راستی با نگاهی به این موسسه آدم دلش میخواهد در شعر «Robert Browning » اینطوری دست ببرد :
شاید بهشت باشد ... جهنم که حتماً هست
در ضمن ، وجود « جان گری یر » محرز است ! \-س.مک.ب.?

جودی: برای اینها که خوشگل اند اصلا چه فرقی می‌کند که کودن باشند یا نباشند ؟ ولی آدم بی اختیار فکر می‌کند که چقدر هم صحبتی با این زن‌ها برای شوهرشان خسته کننده است ، مگر اینکه شانس بیاورند و شوهرهای کودن گیرشان بیاید. به نظرم احتمالش هم زیاد است چون انگار دنیا پر از آدم‌های کودن است.

آدم هیچ وقت هوس چیزهایی که نداشته نمی‌کند ، ولی محروم ماندن از چیزهایی که آدم فکر میکند حق طبیعی اش است ،
خیلی سخت است.
_بابا لنگ دراز

در جنگلی دو راه از هم جدا می‌شد و من،
آری من راهی را در پیش گرفتم که رهگذر کمتری داشت
و تمامی تفاوت در همین بود.
-رابرت فراست