‌ ‌ ‌‌‌ ‌
بفرست ملت عشق کنن:
دعاى امام سجاد عليه السلام در قنوت وتر
سيدى سيدى ! هذه يداى قد مدد تهما اليك بالذنوب مملوة ، و عيناى بالرجاء ممدودة ، و حق لمن دعاك بالندم تذللا ان تجيبه بالكرم تفضلا، سيدى امن اهل الشقاء خلقتنى فاطيل بكائى ،ام من اهل السعادة خلقتنى فابشر رجائى ، سيدى ام لضرب المقامع خلقت اعضائى ، ام لشرب الحميم خلقت امعائى .
سرورم ، سرورم ، اين دو دست من است كه سرشار از گناهان به سويت دراز كرده ام ، و اين دو چشم من است كه به اميد دوخته شده ، و سزاست آنكس را كه از روى خوارى و پشيمانى تو را خوانده كه با كرم و بزرگوارى از روى تفضل پاسخش گويى ، سرورم آيا مرا از شقاوتمندان آفريده اى تا گريه بدرازا كشانم ، يا از سعادتمندان آفريده اى تا به اميدم مژده دهم . سرورم آيا اعضايم را براى كوبيدن با گرزها((ى آهنين )) آفريده اى يا دل و روده ام را براى نوشيدن آب جوشان دوزخ .
سيدى لو ان عبدا استطاع الهرب من مولاه لكنت اول الهار بين منك ، لكنى اعلم انى لا افوتك .
سرورم اگر بنده اى مى توانست از اربابش بگريزد من نخستين كسى بودم كه از تو مى گريختم ، لكن مى دانم كه من از دست تو نروم .
سيدى لو ان عذابى مما يزيد فى ملكك لساءلتك الصبر عليه ، غير انى اعلم انه لا يزيد فى ملكك طاعة المطيعين ، و لا ينقص منه معصية العاصين .
سرورم اگر عذاب من به ملك و سلطنت تو مى افزود از تو مى خواستم كه بر آن صبرم دهى ، ولى مى دانم كه طاعت فرمانبران در ملك تو نيفزايد و معصيت عاصيان چيزى از آن نكاهد.
سيدى ما انا و ما خطرى ؟ هب لى بفضلك ، و جللنى بسترك ، و اعف عن توبيخى بكرم وجهك .
سرورم من چيستم ؟ و چه ارزشى دارم ؟ از روى فضل خويش بمن ببخش ، و با پوششت مرا در پوشان ، و به كرامت رويت از توبيخ من در گذر.
الهى و سيدى ارحمنى مصورعا على الفراش تقلبنى ايدى احبتى ، و ارحمنى مطروحا على المغتسل يغسلنى صالح جيرتى ، و ارحمنى محمولا قد تناول الاقرباء اطراف جنازتى ، و ارحم فى ذلك البيت المظلم وحشتى و غربتى و وحدتى .
خداى من و سرور من ، بر من رحم آور در آن حالى كه در بستر افتاده و دستهاى دوستانم مرا پهلو به پهلو مى كند، و بر من رحم آور در آن حالى كه بر روى مغتسل افتاده و همسايگان شايسته ام غسلم مى دهند، و بر من رحم آور در آن حال كه در تابوت قرار گرفته و نزديكان اطراف جنازه ام را به دست گرفته اند، و در ميان آن خانه تاريك ((قبر)) به وحشت و غربت و تنهائيم رحم كن .