خیلی خسته بودم ؛ همینطور غمگین.
از آن غم ها که به زبان نمی‌ایند و
در چشم ها ، جا دارند.

حتی تو شادترین لحظه‌ها ،
هیچکی اندازه‌یِ من غمگین نیست.

چه سود از این سکوت و آه از این صبوری..

من بعضی وقتا جوابتونو تو مغزم میدم یادم می‌ره تایپ کنم و بعد چند دقیقه یادم میوفته که عههههه ؛

کیا ری اکت دادن؟

اخرش چی گفتم..??

یه من یاد ندادن اولویت نبودن رو، ولی خب خیلی خوب یاد دادن اگه اولویت نبودی یه لحظه هم جایی نمون، حالا قلب کسی باشه، یا خونه اش.

خدایا ، موقع عقل دادن به آدمات ، من دستشویی بودم نه؟
چرا امروز بدون گرم کردن اونجوری والیبال بازی کردم که الان کمرم صاف نشه؟

تو ایران خیلی وقته کسی سرما نمیخوره، همه «از این ویروس جدیدا» میگیرن فقط.

میدونم تورو انتخاب میکنم❤️‍?.