هه‌ندێکیش دێن که ته‌نیاترت که‌ن…!

بێدەنگی من لەبەر کەسایەتی خۆمە
ئەگینا نە ئێوە زرینگن، نە منیش گەمژە??"

ئەو دەم، کە کاتی مردنم هات
کەسێ کە دەبێ بمرێت، منم.
دەی لێگەڕێ بەو جۆرەی کە دەمەوێ، بژیــــــــم...

هەندێک کات حەز ئەکەم تێلت بۆ بکەم و بڵێم: ئەو مرۆڤانە زۆر ئازارم دەدەن بەڵام بیرم دێتەوە خۆت یەکێک لەوانی? "

خۆزگه
به‌قه‌د ئه‌وه‌نده‌ی که
نیشان ده‌ده‌م مرۆڤێکی
بێخیاڵم، بێخیاڵ ده‌بووم…!

وەک هەمیشە لە هەمان کافه
خه‌ریک بووم قاوەکەم دەخوارده‌وه
غه‌ریبه‌یه‌ک‌ هاته ژووره‌وه
نـاوی، ڕەنـگی دڵخوازی
ساڵرۆژی لـه‌دایـکبوونی
گەورەترین نهێـنییەکانی
هه‌موویم دەزانی
جالب بوو،
تەنانەت خۆشیشم ده‌ویست...!

ئه‌وه‌ی که خۆشی ده‌وێی ده‌گه‌ڕێته‌وه؟
نا؛ ئه‌وه‌ی که په‌شیمانه ده‌گه‌ڕێته‌وه.
که‌سێک که خۆشی بوێی ناڕوا…!

وا نیشان ده‌ده‌م که
هه‌موو شتێکم تیپه‌ڕاندووه
به‌ڵام برینه‌که‌ی هه‌ر ماوه‌ته‌وه…!

برینەکان ساڕێژ دەبن بەڵام، کوا
مرۆڤ دەبێتەوە ئەو مرۆڤەی ڕابردوو??"

بە دوای مێشکت کەوە نەک دڵت...???"