با من صنما ❤️
https://t.me/tafahos_khish

#س :چسبندگی چیست و چگونه است یا دقیقا منظور از چسبندگی و جدیت در داستان چیست ؟

#جواب : به طور ساده پاسخ بدیم ،تمام داستان شخص و موقعیت که در آن است به مانند بازی های چند بعدی است که در شهربازی وجود دارد ، بازی بسیار مهیج که با زدن یک عینک و قرار گرفتن روی یک سکو که توسط متصدی بخش و توسط یک دکمه تکان داده می‌شود، همه چیز را طریق این عینک به شما نشان می‌دهد و با فضا سازی و تکان دادن صحنه ها را واقعی و انکار ناپذیر نشان می‌دهد و ترس ، استرس ، هیجان را به صورت واقعی تجربه میکنید و یادتان می‌رود این یک بازی است. و داستان هرشخص مانند این است ، فراموشی
یا مانند شاهنامه خوانی به صورت تئاتر در حال اجرا است یا تعزيه خوانی مذهبی ، شخصی که در حال بازی است می‌داند بازیگر است و نقشی  در حال بازی کردن است  بنابراین با این دانش  بدون جدیت و چسبندگی ،  نقش خود را ادامه می دهد مثبت یا منفی ،هرضربه یا زخمی در بازی دیده می‌شود که برای او نیست و تنها نقش است ،
حتی مرگ در بازی ،
ولی قسمت بد ماجرا انجاست
آنان که تماشا می‌کنند ممکن است با توجه به احساسات و ایدههای خود تحت تاثیر قرار بگیرند و فراموش می کنند که در حال دیدن یک تئاتر تاریخی هستند
یا خود بازیگری که فراموش کرده است نقش بازی کردن خود را ، بنابراین  دچار درد رنج و اندوه می شود ،
رهایی دیدن این نکنه است، که ما در حال نقش بازی کردن هستیم این خود زندگی است در حال تجربه و درک و بازی، فعل و فاعل یکیست،
همه چیز خداست همه چیز آگاهی و اون خلا بی شکل و فرم است همه چیز همان هیچ چیز و همه چیز است .

#موکشا

https://t.me/tafahos_khish

دوست داشتنت همچون آفتابی در گستره جانم، در فراغ بینهایت وجودم رخنه کرده است

گرمای آن عشق آتشین ات یاد آور روزی است که در بستر آن بهشت پنهان آرمیده بودم...

#موکشا

https://t.me/tafahos_khish

#سوال : خوشبختی و سعادت و آرامش که از اون  در کتاب ها یاد میشه برای اشخاص بیدار و رها ،به چه شکلی است و چگونه است ،

#جواب :به نظر من تاحدودی در این موضوع هم اغراق و بازی با کلمات زیاد شده .
با توجه به خصوصیات ما شرقی ها و ایرانی ها  و با توجه  به مذهبی که داریم .
، من هم  به عنوان یک شخص در داستان با افکار و آموخته های اجتماعی خودم که بیشتر از جهنم و بهشت و شرو خیر رنگ می‌گرفت همراه با  احساس گناه و بی ارزش بودن در پی هر عملی که در تضاد با ایدها و آموخته ها و اخلاقیات جامعه من بود تحت تاثیر قرار میگرفتم و در انبوهی از باید و نبایدها زندانی بودم .

انگار این همان جهنم من بود به عنوان شخص ،

و بعد از دیده شدن این که هرچه هست زندگی است ، و من و شخص تنها یک توهم است ، تنها زندگی وجود دارد به اشکال مختلف ، مولانا ، بودا ، محمد ، گل و گیاهان و آسمان و زمین و حیوانات ، همه من بودم و‌من هستم و همه  خود زندگی است ، خود خداست ، و هیچ جدایی بین اینها وجود ندارد .
ودر این میان  همه  یکپارچه هستیم  ، و چه  رهای بخش و سعادتمند است این دیدن
، و چه آرامش بخش است خالی بودن از بار منیت و شخص بودن ، همه چیز درست است  خوب و بد وجود ندارد هیچ چیز نیاز به تغییرندارد و دیدن اینکه  از اول هم کسی نبوده .انجام دهنده ای نیست،، این سبکی به همراه داشت .
با وجود همه اتفاقات  و چالشهایی که در مسیر زنذگی  هست  .هیچ معجزه و زیبایی و خوشبختی  بالاتر از این پذیرش و تسلیم در برابر جریان پیش رونده و غیر قابل پیش بینی زندگی نیست . 
#موکشا

https://t.me/tafahos_khish

من بزرگترین ادیان آسمانی را مطالعه کرده‌ام
تمام آنچه را که خدایان و آموزگاران عرفانی گفته اند انجام داده ام

من پسر خوبی بودم ولی به آرامش نرسیدم، خانه را نیافتم...
فقط افکار دست دوم از آدم های دست دوم

به نام عرفان و معنویت، به دام انکار افتادم.
خشم را انکار کردم و نامش را آرامش گذاشتم.
شرم را انکار کردم و قدرت نامیدمش.
تمایل جنسی را انکار کردم و خلوص نامیدمش.

من انسانیتم را انکار کردم و نامش را گذاشتم بیداری معنوی
تمایلاتم را انکار کردم و خود را روشن ضمیر نامیدم.

اکنون، خانه ام را در "سادگی" یافته ام.
من فروتن شده ام. هیچ چیز نمیدانم.
من یک ابر میبینم و اشکها روی گونه ام سرازیر میشود
و دیدن چهره یک دوست قدیمی، با بی نقص بودنش مرا شوکه می کند.
یا یک تیر چراغ برق در یک پیاده روی بعد از ظهر، با آن درخشش بی نظیرش به من سر خم می کند.
همه چیز مرا به سمت خدا میکشد. نمیتوانم جلویش را بگیرم.

من به زبان انسان ها حرف میزنم ولی کاملا انسان نیستم.
من یک گنجشکم در سپیده دم. صدایم، خانه من است.
بدن من، معبد من است
محراب من، عزیز از دست رفته من و سوگ من است.
من آرامش را در بطن ناآرامی یافتم.
و آسایش را در بی قراریِ تمنایم برای زندگی یافتم.

دوست من، اجازه میدهی لحظه ای کنارت بنشینم؟
آنچه را که در قلبت میگذرد با من در میان میگذاری؟ ( من به اندازه تو گم شده ام)
آیا اشکها و لرزش هایت را به من میدهی؟
میشود تا وقتی بند میایند در آغوش بگیرمت؟
تو هم مرا در آغوش میگیری؟
میشود تا آخر، مراقب هم باشیم؟

خدایا
خدایا
من دین حقیقی را یافته ام
سادگی، انسانیت، مهربانی.

#جف_فاستر
https://t.me/tafahos_khish

هرچیزی که برمیخیزد
دعوتی ست تا ببینید که
آنچه شمایید آن یگانه ست
قبول دعوت ناپدید شدن جوینده ست

#تونی پارسونز

https://t.me/tafahos_khish

جِراحَتِ جُدایی

شجریان
ریمیکس

https://t.me/tafahos_khish

چه شور و‌شوق است اندرین رشته جانم ای عشق ❤️❤️

https://t.me/tafahos_khish

با درود به دوستان و همراهان گرامی ،

صحبتی مختصر با دوستان در باب سوالاتی مبنی بر اینکه تفاوتی در بین اساتید ، و  معلمین معنوی  وجود دارد، استاد بیدارتر استاد رهاتر ...وووو

در جواب ، هیچ تفاوت و برتری وجود ندارد ، همه آنها   از بودا و مولانا گرفته  تا اکهارت و رامانا و رابرت و  کریشنا و اسپایرا و لیسا و تونی  ووووو به یک چیز اشاره میکنن با سبک و مدل کلام خودشون و بنا به شرایط و زمان و مکان که حضور دارن ،
هر برداشتی مبنی  بر این که به  برتری و خاص بودن استادی  باشد  ، از یک کج فهمی و برداشت ذهنی و تعصب می اید

، و این  عدم شفافیت دید، و درک نکردن کلام

باعث   بوجود امدن چنین برداشتی می شود ،،

ممکن است کلام یک استاد قلب شما را لمس کند و دروازه رهایی  را باز کند پس  این کلام برای شماست ، شنیده می شود ...پس به قلبت رجوع کن.

هیچ درست و غلطی وجود ندارد  ، تنها وجود باقی است ، و هر شکلی هر فرمی هر کلامی محکوم به فروپاشی است ،

نادوگانگی را دینی جدید درست نکنیم زندانی

انحصاری دیگر به نام خاص بودن نسازیم،

با مفاهیم و کلمات جدید زیر بنای یک سلول انفرادی دیگر رو پایه گذاری نکنیم به نام نادوگانگی ،

قلبهاتان روشن

#موکشا ???

https://t.me/tafahos_khish