بارالها؛
از كوی تو بيرون نشود پای خيالم
نكند فرق به حالم
که برانی
چه بخوانی
چه به اوجم برسانی
چه به خاكم بكشانی
نه من آنم كه برنجم
نه تو آنی كه برانی...
نه من آنم كه ز فيض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی كه گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد، نروم باز به جايی
پشت ديوار نشينم چو گدا بر سر راهی
كس به غير از تو نخواهم
چه بخواهی چه نخواهی
باز كن در كه جز اين خانه مرا نيست پناهی..

گیرم که به دریا نرسیدی چه غم ای رود
خوش باش که
یک چند در آن راه دویدی...

- فاضل نظری

به هر زخمی مرا مرهم تو سازی
به هر دردی مرا درمان تو باشی ..

- خاقانی

بی تعلق به جهان باش که آزاد رَوی.

‌‏از ادامه دادن خسته بود؛ سکوت می‌خواست و سکون و وقفه‌ای طولانی.

چیست این سقفِ بلندِ سادهِ بسیار نقش؟
زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست !

- حافظ

1:35

از همان جا که رسد درد، همان جاست دوا.

غیرِ من با هرکسی در این جهان بیگانه شو.