چشمان خویش را ببندید
و در دریای خیال غرق شوید ...

شب بخیر!

روز جهانی
«اگه برات مهم بود،
خودت میفهمیدی»
مبارک!

روز جهانی
«رمز گوشیت چیه؟!»
مبارک!

امشب شهادتنامه‌ی عشاق امضا می‌شود ...

حسین‌بن‌علی علیه‌السلام،
قهرمان داستان کربلاست.
و اینک قهرمان داستان، در میان
گودال افتاده است....
و در این لحظه، در یک مکان،
بهترین خلق جهان و بدترین خلق،
در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند؛
یکی افتاده بر زمین و بی‌سلاح،
یکی ایستاده و خنجر در دست ...

بارد!
چه؟ خون!
که؟ دیده!
چه سان؟ روز و شب!
چرا؟

از غم، کدام غم؟
غم سلطان کربلا ...

نامش چه بد؟ حسین!
ز نسل که؟ از علی!
مامش که بود؟ فاطمه!
جدش که؟ مصطفی‏ ...

چون شد؟ شهید شد!
به کجا؟ دشت ماریه
کی؟ عاشر محرم!
پنهان؟ نه، بر ملا ...

شب کشته شد؟ نه، روز،
چه هنگام؟ وقت ظهر!
شد از گلو بریده سرش؟
نی، نی، از قفا ...

سیراب کشته شد؟ نه!
کسی آبش نداد؟ داد!
که؟ شمر، از چه چشمه؟
ز سر چشمه‌ی فنا ...

مظلوم شد شهید؟ بلی!
جرم داشت؟ نه!
کارش چه بد؟ هدایت!
یارش که بد؟ خدا ...

قاآنی

محبوب من!
گمان میکردم چون گل یاس را دوست دارم،
و «یاس» مرا یاد تو می‌اندازد، تو را دوست دارم!
اما حقیقت این است که چون تو را دوست دارم، و یاس مرا یاد «تو» می‌اندازد، یاس را دوست دارم...

مِی و مِیخانه کجا،
حال نگاه تو کجا ؟!
که ندارد بشری،
حالت چشمان تو را...

-مهدی سهیلی

آشفته‌ترین‌ رودم
در جاری انسان‌ها ...

کدام اشک؟!