نقدی بر اجراهای صحنه‌ای هفتمین جشنواره تئاتر اردیبهشت دامغان:
از مصائب رفتن به یونان باستان تا بالا رفتن قندخون بامداد خمار در بلوار الیزابت.
#جشنواره‌ها

_
شما می‌توانید نقد اجراهای صحنه‌ای زیر را با رجوع به لینک مطالعه کنید:

ناگویان_هادی محرابی

آی‌بی‌کلاه، آی‌باکلاه_سارا حسینی

زنان تروا_محمد علی خرمی

رفتن از مصائب کبیر است چنانکه_ میرامید اکبری

بلوار الیزابت_حمیدرضا آزادفر

قندخون_ سارا علی محمدی

کولر_ بهنام رنجبر

فرش ایرانی_ رضا حسین‌‌زاده

سالاف_امیررضا احمدی

????????

https://shorturl.at/yaInY

_
?@Theatercriticism

Telegraph

نقدی بر اجراهای صحنه‌ای هفتمین جشنواره تئاتر اردیبهشت دامغان: از مصائب رفتن به یونان باستان تا بالا رفتن قندخون بامداد خمار در…

مقدمه: تئاتر دانشجویی و مسئله‌ی خانواده. یکی از مهمترین مسائلی که طبیعتاً در مواجهه با آثار یک جشنواره دانشجویی به آن توجه می‌کنید، این مسئله است که دقیقاً چه ویژگی‌هایی باعث دانشجویی بودن این اجراها از اجراهای متداول بدنه تئاتر شده است؛ چه چیزی دارد، چه…

نقدی بر‌ اجرای هملت، پسر انسان
به کارگردانی بابک سعیدیان
#تئاترتهران
#تئاترمرکز
#سالن‌انتظامی
#خانه‌هنرمندان‌ایران

???????

https://B2n.ir/x60236

___
?@Theatercriticism

Telegraph

«همه چیز و هیچ چیز: مسیح، هملت و لوکوموتیوران» /

بورخس، داستان کوتاهی دارد درباره شکسپیر با عنوان: همه چیز و هیچ چیز. در این داستان بورخس، پس از گفتگوهای که با شکسپیر و کاراکترهای نمایشنامه‌های او دارد و در خلال تشابهاتی که مابین آنها و شکسپیر وجود دارد، به این نتیجه می‌رسد که شکسپیر را می‌توان جای تمام…

نقدی بر‌ اجرای فرشته‌ی تاریخ
به کارگردانی محمد رضایی‌راد

نویسنده نقد: 《ب》
*نام نویسنده به درخواست خود مخفف شده است.

#مرور
#منتشرنشده
#تئاترهای‌دهه‌۹۰

??????

B2n.ir/x58056

____
?@Theatercriticism

Telegraph

«درام برشتی با بنیامین اضافه» مرور نمایش «فرشته‌ی تاریخ»؛ کارگردان: محمد رضایی‌راد

والتر بنیامین هنگام فرار از مرز اسیر می‌شود و بناست تا صبح روز بعد به گشتاپو تحویل داده شود. انتظار شکنجه از خود شکنجه برای این فیلسوف یهودی تبار سخت‌تر است. بنابراین تا سحر را با حشیش، اوهام و خاطراتش می‌گذراند و در آخر با قرص‌های مورفین خودکشی می‌کند. این…

هرآنچه می‌خواهی خلق کن: نگاهی بر محفل‌ اجراهای دگره [نخستین دوره]

نویسنده: 《 ب 》
* نام نویسنده به درخواست خود مخفف شده است.

#مرور
#منتشرنشده

??????

B2n.ir/h29740

___
?@Theatercriticism

Telegraph

هر آنچه می‌خواهی خلق کن: نگاهی بر محفل اجراهای دِگَره [نخستین‌دوره‌]

اواخر آبان‌ یا اوایل آذر هزار و چهارصد بود که اولین پوسترهای عجیب و نامفهوم «کات آپ» در صفحات مجازی به چشمم خورد. پوسترهای اولیه در حد معرفی پدیده‌ی کات آپ باقی می‌ماندند و انتشار سری دوم پوسترها به همراه اسامی‌ به نسبت آشنایی بود که تکلیف را مشخص می‌کرد…

نقدی بر اجرای 《اُسلو》
به کارگردانی یوسف باپیری

نویسنده نقد: 《ب》
* نام نویسنده به درخواست خود مخفف شده است.
#مرور
#منتشرنشده
#تئاترهای‌دهه‌۹۰

?????

B2n.ir/h86892

__
?@Theatercriticism

Telegraph

حرف مفت! مرور اجرای «اُسلو»؛ کارگردان: یوسف باپیری

دو سوی یک جنگ طولانی، یکی رصا [رژیم اسرائیل] و دیگری ساف [سازمان‌ آزادی‌ بخش‌ فلسطین] در نروژ با نمایندگان خود گردهم آمده‌اند تا توافق‌نامه‌ای را به منظور تعیین حدود اختیارات و مرزهای دو کشور در راستای رسیدن به صلح به امضا برسانند. این توافق‌نامه در 1993…

《 صحنه‌ها را خالی نگذاریم 》
نقدی بر فضای تئاتر در دهه ۵۰
نوشته‌ی جمشید چالنگی
[منتشر شده در فصلنامه تئاتر/بهار، ۱۳۵۷]
#مرور
#منتشرشده

پی‌نوشت:
خواندن دوباره‌ی این متن، به خصوص در وضعیت امروز تئاتر ایران جالب توجه و قابل تامل است.

??????

B2n.ir/r09713

_
?@Theatercriticism

Telegraph

صحنه‌ها را خالی نگذاریم

سال‌هاست که تابستان برای فعالیت‌های تئاتری و مراکز نمایشی ما به صورت فصلی تعطیل درآمده و حالا پس از این سال‌ها، این سنتی شده است که در تابستان دست‌اندرکاران تئاتر باصطلاح دست از کار می‌کشند و بر صحنه‌های تهران کمتر نشانی از نمایشی یا فعالیتی می‌بینیم. اگر…

نقدی بر اجرای برنده سهمی‌ نمی‌برد
به کارگردانی کیهان پرچمی

نویسنده نقد: 《 ب 》
* نام نویسنده به خواست خود مخفف شده است.
#مرور
#منتشرنشده
#تئاترهای‌دهه‌۹۰

???????

http://surl.li/spobk

____
?@Theatercriticism

Telegraph

راست واژگون، چپ نمی‌شود. (مروری بر نمایش برنده سهمی‌نمی‌برد؛ کارگردان: کیهان پرچمی)

اجازه بدهید از نام اثر شروع کنیم که می‌گوید برنده یعنی آن کس که چیزی را می‌برد سهمی‌ نمی‌برد یعنی آن چیز را نمی‌برد. یک تسلط خنثی و اتفاقاً وضعیت مواجهه‌ی ما با او نیز همینطور خنثی است. مانیفستی سنگین پیش از اجرا به دستمان می‌دهند که حقا یارای حمل و هضم آن…

قدرت آنچه باقی می‌ماند، بزرگتر از چیزی‌ست که از میان رفته است. همین مسئله در مورد موزه‌ها و گالری‌ها نیز صدق می‌کند. آن‌ها صرفاً برای تقدیس بازمانده‌های مقدس نگه‌داری و آویزان نشده‌‌اند. آن‌ها نشانه‌های مهمی از گذشته‌اند ولی برای پیشرفت آینده نیز مطلوب‌‌اند.

تاریخ تئاتر ایران، همواره از عدم تاریخ‌نگاری، نقاط مبهم بسیاری دارد. در راستای مستندسازی و آرشیوسازی نقد و مرور مهمترین اجراهای تئاتر در ایران، بخش《مرور》را در کانال نقد تئاتر به این مهم اختصاص دادیم_ این بخش به دو قسمت تقسیم شده است:

یک/ نقدهای از پیش منتشر شده که بازنشر آنها صرفاً به دلیل تکمیل آرشیو کانال نقد تئاتر است. با این هدف که بتوانیم یک آرشیو کامل جمع‌آوری کنیم. نقدهای این بخش توسط منتقدان و نویسندگان نام‌آشنا در روزنامه‌ها و مجلات پیش‌تر منتشر شده است.

دو/ نقدهای منتشر نشده که عمدتاً درباره تئاترهای اجرا رفته در دهه ۹۰ است. این نوشته‌ها برای ارائه‌ی زوایای جدید نسبت به اجراهای‌ است که ندیده‌ایم و متاسفانه فیلم‌تئاتر آنها نیز در دسترس‌مان نیست یا فیلم‌تئاتر آن‌ها موجود و قابل دسترس است. این نقدها که توسط نویسندگان مختلفی نوشته شده، به مرور منتشر می‌شوند و انتشار آن‌ها برای نخستین بار در کانال نقد تئاتر است.
#مرور
#منتشرشده
#منتشرنشده

__
?@Theatercriticism

نقدی بر اجرای: آدم در حال غرق شدن با دوامکان رو به روست به طراحی و اجراگری [ف.ع]

#نقداجراهای‌زیرزمینی

???????

http://surl.li/sndxn

__
?@Theatercriticism

Telegraph

نقدی بر اجرای: آدم در حال غرق شدن با دو امکان رو به روست به طراحی و اجرای [ف.ع]

تماشاگران حتی از ابراز نفرت خویش نیز می‌ترسند و این ترسی‌ست که اجرای [برای غرق‌شدن...] به آن‌ها می‌دهد. اجرا در عین آنکه تلاش برای ایجاد یک بستر‌ آزادانه برای همراهی مخاطب می‌کند، عمل‌ را از او می‌گیرد؛ باید به یاد داشته باشیم: تماشاگری که مقصر پنداشته می‌شود،…

نقدی بر سه اجرا:

• کُهته به کارگردانی حسین اسدی از جزیره خارک.

*آریوبرزن به کارگردانی حامد مکملی از قزوین.

*سندروم بولونیا به کارگردانی‌ امید نیاز‌ از اصفهان.

#تئاتراصفهان
#تئاترقزوین
#تئاتربوشهر

??????

http://surl.li/skvjl

____
?@Theatercriticism

Telegraph

نقدی بر سه اجرا: کُهته به کارگردانی حسین اسدی از جزیره خارک_آریوبرزن به کارگردانی حامد مکملی از قزوین و _ سندروم بولونیا به کارگردانی‌…

کُهته: روایتی دیگر از رومئو و ژولیت در جنوب. یک نقطه‌ی قوت اجرای کُهته به معنای خون‌مردگی، نمایشنامه‌ آن نوشته‌ی عقیل جماعتی است. می‌توان گفت نمونه‌ی یک اجرای کامل بدنه و مخاطب‌محور البته به شکل درست و هدفمند است همچون برخی از آثار علی رفیعی و حمیدرضانعیمی…