پاتوقِ همیشگیه من و زهراسادات :)

امشب ولادته عمه جانمونِ بریم حرم.

خطاب به قلبم:
یکم دیگه طاقت بیار؛
فاطمیه نزدیکه :)

آخر میرم یه روز واسه‌ی زندگی کربلا...

رسیدم به همونجایی که میگن صبرمیکنم، صبر نکنم‌ چیکارکنم.

واسه هرچی ذوق کنی‌ کنسله :)

‌گفتی چه می‌کنی چو ز من دور می‌شوی
گرد سرت شوم، چه کنم؟ گریه می‌کنم :)

تعال لا يليق بحزنك سوى كتفي؟

نوشتم و پاک کردم، میشه گفت هزاربار کوبیدم روی کیبورد تا بتونم کلمات رو سرهم کنم اما هیچی نوشته نشد..
حرف هایی که توی مغزمه، از جنس سکوتن...
نوشته نمیشن خونده نمیشن، اگرم بشن..درک نمیشن!
سکوت ، همیشه راه در روی من بود برای طفره رفتن از تمام غصه هام و حالا شده راه در رویی برای جلوگیری از ترکیدن بغض سنگین گلوم... :)

مانند شکست خورده‌ای
از شبی به شب دیگر می‌روم.