‏چه‌قدر آدم‌های جالبی هستین، من میرم یه ردیف دیگه دیوار دورم رو ببرم بالاتر.

گوش کن؛ من صدای "سقوط بی‌صدا" می‌دهم.

You can’t fix a broken vase by putting more flowers in it.

نمیدونم من آرکِین و تموم کردم یا آرکِین من‌رو تموم کرد.

دیگه یک بچه کوچولو دبیرستانی نیستم.

زندگی خودش انقدر سخته که رابطه عاشقانه یا دوستانه نباید سخت‌ترش کنه. اونا باید باشن تا از زندگیت لذت ببری و شاید کمی آروم شی.

You said like it was a bad thing, to care enough for the one you love.

Born to roll my eyes, forced to nod and smile.

Which is weird because;
I would lose myself trying to understand the “why” in every situation, and how I could fix it.

دروغ چرا، آدم‌ها دیگه ارزش سابق رو پیش من ندارن.