? اظهاراتی که بعدها نماینده وقت عراق در سازمان ملل صلاح عمرعلی از قول صدام در مورد این ملاقات گفته شد حتی از این هم فراتر رفته بود و به خوبی بوی جنگ در آن به مشام می‌رسید البته برای اضافه کردن چاشنی ماجرای غیرقابل بحث جزایر سه گانه را هم مطرح می‌کردند به دنبال افزایش تنش بین روابط دو طرف چند نکته برای جدی‌تر شدن عراق موثر بود از طرفی با تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجوهای خط امام که موجب قطع روابط ایران و آمریکا شد صدام آمریکا را همسو با منافع خود می‌دید یا بهتر است بگوییم آمریکا عراق را همسو با منافع‌اش دیده بود که زیر گوشش چیزهایی خواند البته آمریکا برخلاف انتظار صدام به دنبال تجزیه ایران نبود این را می‌توان از نظرات وزارت خارجه آمریکا در آن سال‌ها هم دید محسن رضایی فرمانده وقت سپاه معتقد است که هدف آمریکایی‌ها از ترغیب عراق برای جنگ وارد کردن ارتشش به جنگ به دنبال درخواست کمک دولت ایران به کشور و ماندگار شدن تا زمان تسلط بر شرایط و ایجاد تغییرات دلخواهشان در حکومت ایران بود.

? @jaangafzar

?تا پیش از به قدرت رسیدن صدام یعنی در فاصله همان ۵ ماه اول انقلاب که هنوز حسن البکر در عراق قدرت را در دست داشت گفتگوهای زیادی برای بهبود شرایط دو کشور در جریان بود. هرچند همزبان زبان تند انتقادهای مسئولین عراقی همچنان کار می‌کرد به خصوص موضع‌گیری‌های شدیداللحن پیرامون مالکیت خوزستان و قرارداد الجزایر که طرف عراقی معتقد به سهم بیشتر در آن بود همچنان ادامه داشت. این موضوع حتی در زمان به قدرت رسیدن صدام هم متوقف نشد در یک مورد ابراهیم یزدی وزیر امور خارجه وقت با میانجی‌گری مجدد الجزایر در خلال اجلاس سران غیر متعهد ها با صدام ملاقات کرد. یزدی بعدها در مورد این ملاقات گفت که عراق قرارداد ۱۹۷۵ را قبول نداشت و معتقد بود که در شرایط نامساعدی به آن کشور تحمیل شده است ، اما در عین حال حاضر نبود با صراحت آن را بیان کند.

? @jaangafzar

? همین اتفاقات کوچک و شاید بی‌اهمیت کافی بود تا موجی از ایران هراسی را با پشتیبانی تبلیغات گسترده در میان کشورهای عربی منطقه گسترش داد از سوی دیگر عراق به خصوص با به قدرت رسیدن صدام به دنبال پیدا کردن جایگاه دیگری در خاورمیانه بود در حقیقت خود صدام دنبال این بود که به عنوان قهرمان و رهبر کشورهای عربی شناخته شود . بخشی از شعارهای تند ضد ایرانی صدام و جبهه‌گیری‌های خاصش علیه اسرائیل به همین جهت باز می‌گشت صدام تا زمان حمله به کویت هیچگاه از این منظر که قهرمان کشورهای عربی است دست برنداشت.  و در این موضوع هم از سوی عربستان و مصر و بیشتر شیخ نشین‌ها حمایت می‌شد در این بین تنها سوریه بود که صدام رابطه چندان گرمی با آن نداشت.

? @jaangafzar

? از زمان وقوع انقلاب در ایران عراق نسبت به ظهور این قدرت جدید در بزرگ‌ترین همسایگی‌اش نگران بود البته این نگرانی  چیز جدیدی به حساب نمی‌آمد چون بعثی‌ها با شاه هم رابطه خوبی نداشتند اما موضوع در مورد جمهوری اسلامی حادتر بود در چشم صدام انقلاب اسلامی ایران هم یک فرصت بود و هم یک تهدید به این ترتیب که قدرت نظامی ایران که در شرایط عادی قدرتی برتر به حساب می‌آمد در مرز از هم پاشی قرار داشت و این یعنی همسایه شرقیش تمرکز و آمادگی لازم را برای هر واکنش بعدی نداشت از طرفی ظهور ایده فکری انقلاب اسلامی برای عراقی که حزب بعث در آن با کودتا یا به اصطلاح انقلابی با دایه دولت متحد عربی اسلامی روی کار آمده بود بسیار خطرناک می‌نمود به خصوص بحث‌های حاشیه‌ای بعد از آن که با سخنان نسنجیده برخی افراد از داخل تقویت می‌شد به صورت مثال کافیست به همین یک جمله بنی صدر در اوایل دوران ریاست جمهوریش بسنده کنیم که گفته بود هیچ یک از کشورهای منطقه از نظر ما مستقل نیستند.

? @jaangafzar

? اوج ماجرا زمانی بود که به فاصله ۵ ماه از وقوع انقلاب ایران صدام در تیرماه به قدرت رسید و این شروع دور جدیدی از سردی روابط دو کشور به حساب می‌آمد در مقابل او بر خلاف بیشتر دوستان بعثی‌اش علاقه شدیدی به غرب داشت چرا که معتقد بود شوروی در فروش جنگ افزار به کشورهای عربی سرشان کلاه می‌گذارد تا جنگ افزارهای بی‌کیفیتش را با نازترین قیمت‌ها به آنها قالب کند  در عین اینکه اطلاعات کافی را در اختیار نیروهای ارتشی قرار نمی‌دهد همین موضوع هم نهایتاً موجب شد تا دولت عراق برای فصل بعدی خریدهایش دست به دامن فرانسه شود ارزش کلی سفارش‌های نظامی عراق به فرانسه به بیش از ۷ میلیارد دلار می‌رسد انواع جنگ‌افزارها شامل جنگنده‌های میراژ اف ۱ بالگردهای گازل سوپر فرلون و انواع موشک‌های هوا به هوا و هوا به سطح را شامل می‌شد 

? @jaangafzar

? دولت بعثی عراق از همان اوایل دهه ۷۰ مسابقه تسلیحاتی سنگینی را در رقابت با ایران شروع کرده بود این موضوع را می‌توان در خریدهای گسترده تسلیحاتی عراق به خصوص از میان دهه ۷۰ به بعد دید در این سال‌ها بودجه دفاعی عراق نزدیک به ۶۵ درصد رشد نشان می‌داد و در عین حال قسمت خیلی عمده‌ای از صادرات نفت عراق خرج خریدهای تسلیحاتی جدید ارتش قدیمی عراق می‌شد تنها در سه سال مانده به شروع جنگ دولت وقت عراق ۱۳ میلیارد دلار انواع تسلیحات از کشورهای مختلف خریداری کرد تا آن زمان صدام معاون رئیس جمهوری عراق به حساب می‌آمد که البته خیلیا معتقدند پشت پرده دولت در سال‌های آخر خودش بود  .

? @jaangafzar

? دعوی ایران و عراق بر سر اروند رود خود ماجرایی بود طولانی که حتی به صف آرایی دو طرف در اواخر دهه شصت هم کشیده شد تا نهایتا با افزایش فشارهای خارجی بر بعثی ها موضوع با پادر میانی الجزایر به سرانجام رسید ، هر چند عراق همان زمان هم خیلی بیشتر از اینها میخواست. چیزی که عراق و صد البته صدام میخواست نه فقط هر دوسوی کرانه اروند ، بلکه کل خوزستان بود خب مشخصا با آن هیکل ورزشکاری که صدام داشت باید هم خیلی خوش اشتها بود.

? به هر شکل اصل داستان از امضای معاهده ی 1975 الجزایر شروع شد ، قرار بر این بود این معاهده فصل ختامی باشد بر بحث های دو طرف اروند ولی تقریبا پس از امضای معاهده ، شیطنت های این همسایه غربی همیشه نا آرام که این بار خود را تحقیر شده میدید شدتی دوباره گرفت .

? @jaangafzar