تراپیستم خط انداخت روم.
داشتم اصلا یه چیز دیگه می‌گفتم. چرا اینجوری شد؟

داشتم فکر میکردم نمیدونم چجوری با دیگران تو خونم زندگی کنم!

باید به قفل‌ها فکر کرد.

امشب فکر کنم برای اولین بار، جز در اصلی خونه، در دستشویی و هم قفل کردم چون یه نفر تو هال نشسته بود.
فهمیدم باید قفل‌ها فکر کرد. اینکه چیا رو قفل میکنی و چیا رو باز میذاری مهمه.

ببین رسما از آدمای سه ماه پیش زندگیم خبر ندارم. واقعا دیگه خبر داشتن از آدمای سه سال پیش و بریز دور.

من امروز اجدادم سرویس شد. شما چطور؟

همه چی واقعا بستگی به دید آدما داره.

ده/صفرپنج/چهادرهصفرسه

دلم بغل می‌‌خواد.
دلم خنده از ته دل می‌خواد.
دلم توجه می‌خواد.
دلم بی‌خیالی می‌خواد.
اصلا مهم نباشه فردا چی میشه.
لوبیاپلو و سالاد شیرازی و دوغ
پیاده روی بدون مقصد
آیس کارامل ماکیاتو ولی نه اونی که خودم میخرم اونی که برام بخرن
کادو یهویی
سینمای یهویی
زنگ یهویی
خبر خوب یهویی
خبر بد و جمله: با هم ولی از پسش برمیام
بپوش بریم یه وری
سفر
گیلان
دوری
اون دورانی که اینعقد همه‌چی مسخره نبود.
سکوت
دلخوشی ندارم. دلم دلخوشی میخواد

نه/صفرپنج/چهاردهصفرسه

من نمیدونم چمه؟ تو میدونی چمه؟

همچنان امروز... نزدیک بود کوکی‌ها یادم برود. ولی یادم نرفت. نزدیک بود کوکی‌ها آب شوند. ولی آب نشد. نزدیک بود نیایند_نیاید. هنوز نیامندند_نیامده .

شش/صفرپنج/چهاردهصفرسه از چهارشنبه، منتظر امروز بودم. اولین فیش حقوقی‌ام را با جمله: ما رسم داریم شیرینی بگیریم، گرفتم و از همان لحظه انگار یادم آمد تمام مطالب کتاب " هنر خاطره سازی" را که چند شب پیش گرفتم و نخوانده در اسنپ جا گذاشتم و پس نگرفتم را بلد بودم…