تعدادی موش رو دانشمندان داخل يك استخر

آب انداختند...

تمامي موشها فقط ١٧ دقيقه توانستند زنده

بمانند و در نهايت خفه شدند!!!

دوباره دانشمندان با اينكه ميدانستند موش

بيش از ١٧ دقيقه زنده نمي مانند تعداد ديگري

موش رو به داخل همان استخر انداختند و با

علم ١٧ دقيقه تا مرگ موشها، تمامي موشها رو

قبل از ١٧ دقيقه از آب جمع كردند و تمامي آنها

زنده ماندند!!!

موشها پس از مدتي تنفس و استراحت دوباره

به آب انداخته شدند!!!

حدس ميزنيد اين بار چند دقيقه زنده

ماندند؟؟

٢٦ ساعت طول كشيد تا آنها مردند...

آنها به اين اميد كه دوباره دستي خواهد آمد و

نجات پيدا ميكنند،

٢٦ ساعت تمام طاقت اوردند!!!

اميد بهترين و بالاترين قوه محرك زندگی

است!!!

تمام عاشقان كه به هم نرسيدن...

تمامي مغازه داران و كاسباني كه ورشكست

شدند و کمر راست نکردند...

تمامي مريضانی كه شفا پيدا نكردند...

تمامي تلاشهايي كه به ثمر ننشست...

همه و همه از فقدان اميد بوده است!!!

هميشه به فردای بهتر اميدوار باش...

لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ «زمر۵۳»

«از رحمت خدا نا امید نشوید»...?

همه چیز این دنیا فانی است،

بالاخره روزی خواهی فهمید که هر قدر هم

بگردی تکیه گاهی همیشگی و محکم تر از خدا

نخواهی یافت...

دلت را به دست او بده و دلت را به حضورش

محکم کن تا هیچ کمبودی تو را از

هم نپاشد...?

نشاط و سپاسگزاری دست در دست یکدیگر

دارند و ناسپاسی و افسردگی هم رفیق

فابریک هم هستند...

اینکه الان کدوم مهمون ذهن تو هستند رو

احساست معلوم میکنه...

با سپاسگزاری از اینی که برات مونده احساست

رو مدیریت کن...?

آدمها اگر بخواهند خوشبخت باشند بزودی

موفق خواهند شد،

ولی اگر بخواهند خوشبخت تر از دیگران باشد

این مشکل است،

زیرا دیگران را خیلی خوشبخت‌تر از آنچه

هستند تصور میکند...?

جایی که راه نیست من راه می گشایم...

من حربه ها و راه ها و چاره هایی دارم که تو

نمی شناسی...

نقشه‌هایی اسرارآمیز و راه‌هایی اسرار آمیز.‌..

زیرا من کارهای خود را به شیوه ای اسرار آمیز

به انجام می رسانم...

مشکل بیشتر بندگانم این است که می‌خواهند

پیشاپیش راه‌ها و چاره‌ها را بدانند...

برای همین است که اصلا کارها رو شروع

نمیکنند...

به من اعتماد کنید، نترسید، شروع کنید،

تو چند ساله که بنده‌ای،

من میلیاردها سال است که خدا هستم...

من عاشق تو هستم،

من بیشتر از تو خواهان خوشبختی تو هستم...

به من اعتماد کن...?

بدترین ورشکستی در جهان از دست دادن

اشتیاق است...

اگر فردی تمام هستی خود را از دست بدهد

ولی فقط اشتیاق خود را حفظ کند میتواند

دوباره به موفقیت دست یابد‌...?

همیشه به خاطر چیزی که باور داری،

ایستادگی کن،

حتی اگه به این معنی باشه که تنها بمونی...?

سالها منتظر بودم زندگی ام تغییر کند،

اما اکنون میدانم او منتظر بوده است تا من

تغییر کنم...?

بهتره با افرادی در ارتباط باشی که حرف

دهنشون رو میفهمن،

نه کسایی که هیچی توی دلشون نیست...?

خودت رو نگاه کن...

بی‌قضاوت،

فقط تماشا کن...

چقدر محتاج تحسین هستی؟!

چقدر اشتیاق داری کسی به تو بگوید چقدر

قشنگی؟!

چقدر باهوشی؟!

بشنوی که تو به زندگی من معنا بخشیدی!؟

بشنوی که من با تو زندگی رو فهمیدم!!

شنیدن این‌ها بد نیست،

اما تو ببین چقدر محتاج شنیدنشان هستی؟؟

این یک اشتغال ذهنی پیوسته است،

و چقدر نگران می‌شی وقتی کسی چیزی

بگه که خلاف تصور تو باشد؟!

چقدر آزرده می‌شی؟!

چقدر دفاع می‌کنی؟!

چقدر بحث می‌کنی؟!

چرا این همه ترس داری؟!

چرا این همه اشتیاق برای داشتن نظر خوب

دیگران؟!

چرا اینقدر محتاج نظر مثبت دیگران؟؟

چون این تنها روش خلق یک خود دروغین

است!!!

چون تایید دیگران به تو احساس امنیت میده...

و خود دروغین ارزان است!!!

از این دام هشیار باش!!!

خودت را اختراع نکن،

خودت را «کشف» کن!!!

و کشف کردن، یک سفر درونی است...

با خودت نجنگ...

از خودت فرار نکن...

خودت رو همین جوری که هستی بپذیر...

در آغوش بگیر...

و اون قسمتی که دوست نداری رو فقط تغییر

بده...

تو تنهایی از خودت بپرس!!!

«من کیستم»...?