محبت تو اگر با من دروغی از سر ناچاری‌ست
دل از محبت من بردار، خیانت تو وفاداری‌ست

فدای سرخی لب‌هایت هر آنچه خون جگر خوردم
دلِ شکستهٔ عاشق را چه احتیاج به دلداری‌ست

کسی حقیقت مستی را نشان نداد به ما، افسوس!
شراب خوردن ما بی‌هم فقط فرار ز هُشیاری است

ز دل‌بریدن و دل‌بستن به یک‌طرف متمایل شو
که آنچه من ز تو می‌بینم؛ نه اشتیاق نه بیزاری‌ست

چو کوه دید غرض دریاست؛ به رود اجازهٔ رفتن داد
ز دوست دست‌کشیدن گاه، غرور نیست؛ فداکاری‌ست.
-فاضل‌نظری

دفترِ ماه پر از شعر سپید است، پر از تنهایی
ای پریزادِ غزل، کی به غزل می‌آیی؟
شبِ من گم شده در کوچه‌ی ‌بی‌خوابی‌ها
خواب کن چشم مرا ای نگهِ رؤیایی
باز هم وعده فردا دهی و می‌دانم
نیست افسانه‌ی امروز تو را فردایی
آن که در چشمِ تو رؤیای مرا زندان کرد
کاش می‌داد به دلتنگیِ من معنایی
بیش از این مهرِ جنون بر دل من داغ مکن
نیست اندازه‌ی مجنونیِ من صحرایی:)

نظر لطفتونه

ولی بنظر من خوبی?

به من گفتن در رابطه با شوخ طبعی و اینا باید بیشتر تلاش کنم ??

00:00

00:00

وای حق

00:00