_حرقوا أرواحنا ثم إعتذروا اللرماد ...

_روحمان را به آتش کشیدند سپس از خاکسترش عذرخواهی کردند ..._لاأدري؛ فارسىِ فهیمه آهنگرنژاد.

_هذه الأوقات صعبة لكنها ستمر ...

_روزهایِ سختی ست اما خواهند گذشت ...-لاأدري؛ فارسىِ فهیمه آهنگرنژاد.

هر
تلخی،
بخشی
از
قلبش
را
با
خود
می بُرد ...

??

صُبحِ ۱شنبه ...

من،
خیلی
از
کلمات
را
گریستم ...

خودم هم خودم را فراموش کرده ام ...

نمی دانم از کَی، اما می دانم که
غم، برایِ اَبد در من ساکن شده ...

دل، پُر از خون بود وُ لب می خندید ...

نداشتن، تنها راهِ از دست ندادن است ...

و در نهایت، خاکستر را هم باد با خود بُرد ...