هر روز بتم با دگری پیوندد
با وی گوید حدیث و با وی خندد

گر من نفسی شاد زیم نپسندد
مردم دل خویش بر چنین کس بندد؟

ازرقی هروی

@TakhtePare_BarMoj

مرغ بر بالا و زیر آن سایه‌اش
می‌دود بر خاک پران مرغ‌وش

ابلهی صیاد آن سایه شود
می‌دود چندانک بی‌مایه شود

بی‌خبر کان عکس آن مرغ هواست
بی‌خبر که اصل آن سایه کجاست

تیر اندازد به سوی سایه او
ترکشش خالی شود از جست و جو

ترکش عمرش تهی شد عمر رفت
از دویدن در شکار سایه تفت

سایهٔ یزدان چو باشد دایه‌اش
وا رهاند از خیال و سایه‌اش

مولوی, مثنوی معنوی, دفتر اول

@TakhtePare_BarMoj

عمرم همه در کشیدن جور گذشت
ایام حیات من باین طور گذشت

رفتم که کنم به ساغر از شیشه شراب
پیمانهٔ عمر پر شد و دور گذشت

مشتاق اصفهانی

@TakhtePare_BarMoj

چنان بِزی که اگر خاک ره شوی
کس را
غبار خاطری از ره گذار ما نرسد

حافظ
@TakhtePare_BarMoj

هجوم درد پیچیده‌ست هستی تا عدم بیدل
تو هم‌ گر گوش داری ناله‌ای خواهی‌ شنید اینجا

بیدل دهلوی
@TakhtePare_BarMoj

نظر بر پستهٔ تَنگ تو دارم
که چشم من به غایت خرده‌بین است

ابن حسام خوسفی
@TakhtePare_BarMoj

گر از آن آدمیانی که بهشتت هوس است
عیش با آدمی‌ای چند پری‌زاده کنی

حافظ
@TakhtePare_BarMoj

دلا تو را به كسی می‌دهم كه می‌شايد
كه عقده‌های تو با دستِ بسته بگشايد
كسی كه قصدِ تو دارد به دلبری، دلِ من
ز هفت وادیِ ترديد بگذرد بايد

حسین منزوی
@TakhtePare_BarMoj

که جام باده در باقی کن امشب
مرا هم باده هم ساقی کن امشب

مشو شیرین پرست ار می پرستی
که نتوان کرد با یک دل دو مستی

نظامی، خمسه، خسرو و شیرین

@TakhtePare_BarMoj

مثال کشتنش باشد چو انگوری که کوبندش
که تا فانی شود، باقی شود انگور دوشابی

مولوی
@TakhtePare_BarMoj