من با صدای عودتون عطسه‌م می‌گیره.

مثل برگ تو مسیرِ باد
هر طرفی بوَزه راه میری
منو ببخش
اگه فریاد می‌زنم
که مسیرت غلطه
داری اشتباه میری

#بهرام_نورایی • #احسان_آتور
#Music • @gheseyeali

به ازدیادِ مؤلّف همیشه شک دارم

‍ چالش‌ها و دغدغه‌های یک کارگردان تئاتر کار اولی؛ به ما اعتماد کنید علیرضا ترکی نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده نمایش «گربه» که در خانه‌ نمایش دا روی صحنه است، درباره چالش‌های تولید و ایده نگارش این نمایشنامه توضیح داد. به گزارش خبرنگار مهر، نمایش «گربه» به…

بخسب
پرواز کن
بیارام
دریا نیز
می میرد

به یاد استاد شهرام آزادیان

● اثر
#جرج_فردریک_هندل

سلام استاد.
نه می‌دانم احوال شما چگونه است و نه احوال خودمان.
یک سال شد! یک سال! باورتان می‌شود؟
فکر می کردیم عادت کرده‌ایم به نبودنتان و به ظاهر نشان می‌دادیم صدایتان را از تالار باستانی و کلاس طبقه چهارم و کلاس کنار مرجع نمی‌شنویم اما به خودمان که می‌آمدیم می‌دیدیم که هنوز هم همه چیز تلخ است، همه‌چیز بی‌مزه است.
پاییز بچه‌ها کلاس  مرجع‌شناسی‌۱ داشتند. بهشان گفتم اگر بخواهند می‌توانم در فهرست کردن کتابهای مرجع کمکشان کنم، چون خیلی آن تکلیف را دوست داشتم؛ راستش حواسم نبود شما استادشان نیستید.
کلاس رستم و اسفندیار هم تشکیل شد بی آنکه کسی از "داستان سیر شدن کیخسرو از پادشاهی" متن را شروع کند.
من متوجه شدم که از ۲۲تیر ۱۴۰۲ به بعد چقدر تغییر کردیم، راستش را بخواهید انگار بزرگتر شده‌ایم و بعد شما کمتر چیزی باعث تعجب و از پا افتادنمان می‌شود.
نمی‌دانم به گوشتان رساندند یا نه، اما دانشجوهایتان برایتان شاهنامه خواندند.
یادتان هست اردیبهشت پارسال برای برنامه اسطوره به تالار اقبال  آمدید؟ دانشجوهایتان در آستانه تولدتان در همان تالار اقبال از خاطره‌های شما گفتند و اشک ریختند، البته با چاشنی لبخندی غمگین.
یادم است ترم سوم به ما یادآوری کردید که از همین حالا بدانیم که می‌خواهیم چیکاره این ولایت باشیم.
من هنوز هم نمی‌دانم استاد و حتی نمی‌دانم که کی قرار است بدانم؛ اما می‌دانم که این ولایت، شانیتی ورای ذهنیت من دارد که باید ارزش آن دستم بیاید.
مثل این یک سال که گذشت، تا همیشه صدای شما را از کلاس‌ها و پله‌ها و قفسه‌ها می‌شنویم.
آرام بمانید و جادوان.
از طرف شاگرد خیلی خیلی کوچک شما.

#نامه‌ها