صاحب این چنل تا مدتی پیشوی خسته میباشد

بچه که بودم همیشه این مسیرو دوتایی قدم میزدیم و برام آواز محلی میخوند که وصف حال خودش بود..؛

” میبوسم بال‌هاتو برات
دوباره پرواز می‌کنیم اونجا که هیشکی نیاد “

ددییفان ؛گردِستاره تا همیشه منتظرت میمونه">

دلم لبخند زد.

«خودم کم‌تر از تو نفس می‌کشم، که سهم هوامو ببخشم به تو!»

من به تو باز خواهم گشت چون انسان به خاک و انسان به دریا، که بپیچی به تن خسته‌ی من، چون خون به زمین، چون جنون به رگ، من به تو باز خواهم گشت و تاریکی به من.

جمعه به صرف کارامل؛