اولین بار فروید متعجبم کرد ولی فلسفه‌ی ابجکشن کریستیوا کل دیدگاهم رو تغییر داد. هگل نتونست، هدگر یکم، بختین رو فقط فحش دادم. ولی کریستیوا. امان از ذهن این بشر. اگه بتونم به فارسی توضیحش بدم حتما یه منبر طولانی اینجا ازش میرم. نابغه‌ی لعنتی‌.

رشته‌م من رو داره مال خودش می‌کنه و من نمی‌خوام مال چیزی باشم. ولی بالاخره باید مال یه چیزی باشم نه؟ انگار باید به چیزی چنگ بزنم.

بهم گفت بعضی وقت‌ها باید رها کنی، دیدی هر چقدر دست و پا بزنی بیشتر تو آب غرق می‌شی؟ ولی اگه حرکت نکنی حداقل روی آب میمونی. گاهی هم زندگی همینه، اونقدر می‌چرخه و می‌چرخه تا بذارتت اونجایی که باید باشی، حالا تو هی مقاومت کن، هی دست و پا بزن. گاهی نمی‌شه که نمی‌شه. بپذیر و بذار روی آب بمونی.

میخوای بهت بگم چجوری به هدفت برسی؟ هر روز بهش فکر کن و شبی پنج بار توی یه دفتر بنویسش اینطوری جذبش میکنی و آره این یه دروغه.

چیزی که باعث میشه فکر کنی، چیزی به اسم قانون جذب وجود داره اینه که احتمال اینکه وقتی به چیزی فکر می‌کنی سمت انجام دادنش هم بری، زیاد تره نسبت به اینکه اصلا بهش فکر هم نکنی. چون تو توی ذهنت داری به چیزی که میخوای برسی فکر‌ می‌کنی و به طور خودآگاه یا ناخودآگاه قدمات هم به همون جهت کشیده میشه.

پس در اصل این عملته که تو رو به هدفت میرسونه نه فکرات. دست از خوندن محتوا های زرد بردار.

دهه‌ی هشتاد،
هشت سالمه،
از مدرسه برگشتم،
مامان چایی بعد مدرسه رو میاره،
سی‌دی شادمهر رو «ها» می‌کنم و بعد با پیرهنم تمیزش می‌کنم و می‌زارمش داخل دستگاه.
خواهرم می‌گه همه رو اشتباه خوندی که.
می‌خندیم.

@adiaryofmoments

دانشگاه شروع میشه و من سر کارم. مگه از مهر شروع نمی‌شد کلاسا؟ چه خبرتونه؟

ولی دیشب شاگردم از سفر شیرازش برام سوغاتی آورده بود؛ مسقطی. بیاین زیبایی‌ها رو هم ببینیم :)))

امروز ۱۰ فاکینگ ساعت درس دادم. معلمان عزیز یادداشت کنید. از این کارا نکنید.

پست قبلی رو پاک کردم چون غرغر الکی بود. وضعیت همینه که هست و منم دارم کارها رو پیش می‌برم. بهتره انرژیم رو واسه همچین حرفهایی هدر ندم :)))