— محبوبِ در جان‌نشسته‌ی من ؛ لومیر !
باید یک رُزاری از جنس تیله‌های شیشه و نور بسازم و انتهایش به جای صلیب ، آفتابگردانی کوچک به نشانه‌ی تو ، بیاویزم .
ایمانم به تو و قبله‌گاه جدیدم - ماهِ دیدگانت -
را جار بزنم ،
و به‌ جای ذکرِ ' یا مسیح ' هنگامِ بی‌پناهی ،
نامت را زیر لب زمزمه کنم که معجزه‌گر است !
عبادتم برایت ، دلدادگی‌ام باشد و آدابش ،
بوسه‌ها ، نوازش‌ها و عشق ورزیدن‌هایم به تو !
ستایش‌گری لایقِ خدایی‌ات می‌شوم و برای لبخندت ، جانم را قربانی درگاهَت می‌کنم ؛
ایزَدِ نورِ من ... !

فور کنید ببینم کیا اینجا رو چک میکنند .
بقیه رو لفت میدم، پاکسازی نیست ولی فن هم نیستم.