لحظه ای که دیدی جوری رفتار میکنم که واسه ام مهم نیست، بدون از درون آشفته ترین ام.

اونی که واسه ات تلاش می‌کنه رو دو دستی بچسب بهش.

کاش انقدر به موضوعاتی که حتی ارزشِ فکر کردن ندارن، فکر نکنم.

محتاج زمانی ام که با آدمهای مورد علاقم وسطه تاریکیه شب تویِ ماشین با موزیک همخونی کنیم.

چه فایده، معذرت خواهی میکنی ولی بازم اون کاره اشتباه رو انجام میدی.

همین که قبول میکنی اشتباه کردی، بدون راه رو درست اومدی.

بعضی از رفتار هارو آدم نمیتونه باهاشون کنار بیاد، فقط باهاشون مدارا میکنه.

فقط روز هایی که خیلی شلوغ ام حالم خوبه، چون فرصتِ فکر کردن به خودم نمیدم.

آخرین باری که جلو یک نفر راحتِ راحت تونستم حرف بزنم رو یادم نمیاد.

من اون آدمهایی رو که مراقبِ حرف زدنشون هستن رو میپرستم.