من راستش نمیدونم به تو چه حسی دارم
من نمیدونم دوستت دارم یا ندارم
نمیدونم بودن و نبودنت فرقی داره یا نه
ولی میدونم عاشقت نیستم
صرفا وقتی بهت فکر میکنم
انگار قلبم یجوری میشه
دریچه‌هاش باز میشن و به حرکت در میان
لبخند به لبم میاد
منتظر توهم که باز بهم پیام بدی
اگه ندادی
باز منتظر میمونم
اگه نمیخوای بدی
شاید من پیام دادم
اما از جواب دادن به تو میترسم
فکر میکنم تو اشتباه من باشی
اشتباهی که باید ازش فاصله بگیرم
و دور شم
و اگه تو ازم‌دور شی
میتونم اینکارو انجام بدم
ولی نمیدونم تو چی میخوای.

نگاهت انگار به قلبم می‌رسه.

من خستم اما به حرفات گوش میدم
من خستم اما حاضرم نیم ساعت پیاده راه برم حتی اگه پولم نداشته باشم تا به حرفات گوش بدم
من خستم اما حتی اگه مریض باشم با اون حال مریضم تا صبح گوشم با توعه
من خستم و پر مشکلم اما برای تو تموم مشکلاتمو فراموش میکنم و به تو گوش میدم‌.

بعضی وقتا میام یه کاریو با ذوق انجام میدم
یا یه حرفیو با ذوق میگم
یهو میبینم بقیه نسبت به کارم یا حرفم هیچ عکس العملی نشون نمیدن‌
تو مغزم میگم :" اه گند زدی ، خیلی مزخرفی" .
بعد میرم یه گوشه ساکت میشینم.

من دوسِت دارم ولی خب تو نمیدونی،
حاضرم همه‌ی وجودمو واست بذارم وسط و تو نمیدونی
چشماتو بلدم،
اینجوری که با دیدنشون میتونم بفهمم
حالت خوبه یا نه
خوشحالی یا غم رو شونه هات سنگینی میکنه،
تو دلت آشوبه یا آرامش.
من تورو بلدم ولی خب؛
تو نمیدونی...
بیا خودت یه دری به روم باز کن،
یه دری که با گذشتن ازش مستقیم برسم به آغوشِ تو.