در روزهای آخر اسفند در نیم‌روز
روشن وقتی‌ بنفشه‌ها را با برگ و ریشه
و پیوند و خاک در جعبه‌های
کوچک چوبین
جای می‌دهند
جوی هزار زمزمه‌ی
درد و انتظار در سینه می‌خروشد
و بر گونه‌ها روان ای کاش آدمی وطن‌اش را
هم‌چون بنفشه‌ها می‌شد با خود ببرد
هر کجا که خواست.

?

"آخرین روزهای اسفند است
از سر شاخ این برهنه چنار
مرغکی با ترنمی بیدار
می زند نغمه، نیست معلومم
آخرین شکوه از زمستان است
یا نخستین ترانه های بهار"

-شفیعی کدکنی

‏بپذیرید بچه ها. همه چیز رو بپذیرید و رها کنید.
اگر کسی دوستون نداره.
اگر کسی باهاتون ارتباطشو ‌کم میکنه
اگر کسی ازتون متنفره، اگر کسی ازتون دور میشه.
اگر زندگی اون طور که می‌خواستین پیش نمیره.

زمستون با این اهنگ تکمیل شد?