هردو شهر آذین بندی شده بودند در هردو شهر شادی به پا بود مردم هر دو شهر خوشحال بودند اما این کجا و آن کجا؟

لطمه
ثارالله وقتی اومد تو خیمه عباس، کسی طرف آقا نرفت، دیدن به هم ریختس، فقط نگاه میکردن ، عمود خیمه رو که کشید، دیدن زینب دوید بچه هارو جمع کرد، روسری هارو محکم کرد، خلخال ها رو درآرید گوشواره هارو درارید...

حسن بن علی طبری میگوید: اهل بیت را سه روز پشت دروازه شام نگه داشتند، شهر را زیور بستند، به گونه‌ای که چشمی ندیده بود. سپس پانصد هزار نفر از مردم شام از زن و مرد با دف و طبل و بوق و دهل از خانه‌هایشان بیرون آمدند، در حالی‌که جامه نو پوشیده بودند و خود را آراسته بودند به دیدن اسرا رفتند. بیرون شهر، محشری به پا شد. مردم میان هم موج می‌زدند. چون روز برآمد سرها را به شهر وارد کردند. و هنگام ظهر با رنج فراوان از ازدحام جمعیت به در خانه (قصر) یزید بن معاویه بردند.

از شهر و از دیار خود خسته گشته ام ؛
ولگرد کوچه های عراقم بکن حسین‌ ..

هم دست و دل بازه چون نتیجه کریمه
این حسنی زاده حضرت عبدالعظیمه

در مقام علمی حضرت عبدالعظیم حسنی همین بس که

صاحب بن عَبّاد در رساله ای که در شرح حال ایشان نوشته ، گفته:
ابو تراب رویانی ، روایت کرد که شنیدم ابوحمّاد رازی می گفت: خدمت امام هادی درسامرّا رسیدم و مسائلی از حلال و حرام از ایشان پرسیدم. امام به پرسش های من پاسخ داد و هنگامی که خواستم از ایشان خداحافظی کنم به من فرمود:

یا أبا حَمّاد! اَشکَلش عَلشیک شَی ءٌ مِن امرِ دینِک بنا حِیَتِک فَسَل عَنهُ عَبدَالعَظیمِ بنَ عَبدِاللهِ الحَسَنِیّ و اقرِئهُ مِنِّی السَّلامَ .

ای ابو حماد ! هنگامی که چیزی از امور دینی در منطقه ات برای تو مشکل شد ، از عبدالعظیم بن عبدالله حسنی بپرس و سلام مرا به او برسان

یک نفر پرسید:پیغمبر؛ عبادت چیست ؟!
تا حیدر رسید، فرمود : ایشان را تماشا کن ..

شَبِ مِعراج،
طاها مُرتَضی را دَر فَلَک می جُست
نِدا آمَد:
حَبیبِ ما! بیا بالا...
عَلی با ماست :)

شیر از سگ هار که نمیترسه

از سلسله شب‌گردی های شبانه