پدر:تمامی شب را بدون این که حتی پلک بزنم کار کردم سرعت دستانم چند برابر شده بود خسته نمیشدم و این خیلی عجیب بود زیاد این که چه بلایی داره سرم میاد مهم نبود مهم خانواده ام بودن همسر و فرزندم که چشم به راه من هستند ، بدنم تیک های تکراری گرفته بود نوک انگشتانم…

کسی که پارسال یه غریبه بود، الان کل هَستیمه!

تا الان اینه

شاید اسمی بهتر براش پیدا کردم

A beautiful paradise

خیلی جاها راهو غلط رفتم و حرفای بیجا زدم ولی نه معذرت میخوام نه شرمندم

کسخل من خودم کارما ام