https://t.me/+ilzVurwYiUU3ZWFk

اینگونه که صدا میزنی مرا،
درخت پیر حیاط را هم صدا کن! شکوفه میدهد،میدانم.

ناگهان به خودم آمدم و دیدم دارم از بین میروم،باید خودم را نجات میدادم.

حتی وقتی بمیرم؛
از من استخوان‌هایی می‌مانند که تو را دوست دارند.

من به بغل های طولانی،پیاده روی های شبانه و صحبت های آخر شب نیاز دارم.

از چه می‌گریزی؟ از منی که در تو زنده به گور شده‌ام؟

این‌جا زندگی می‌کنم، لابه‌لای این خرت‌وپرت‌های شکسته؛ یکی‌شان هم «قلبم».

‏به اندازه‌ی تموم حرفایی که بهت نزدم،بارون بارید.

نه منتظر شب، نه در انتظار روز
دنیا کی به پایان می‌رسد؟

در دل شب، سکوت تنها هم‌نشین من است و یاد تو، که در گوشه‌ای از قلبم نشسته و هر لحظه به من یادآوری می‌کند که عشق گاهی تنها یک خیال است.