باید برم، دارن منو صدا می‌زنن.

جمعه تا غروب شله، بلافاصله بعد از غروب باید کمربندتو سفت ببندی و خودتو کیپ بگیری برای یه شیش روز سنگین دیگه.

پشت چراغ قرمز عاشق سرنشین ماشین بغلی شدن، یک نوعِ غمناک عاشق شدنه. شما نه تنها می‌دونی که قرار نیست دوباره ببینیش، که دفعه‌های بعد توی همون لوکیشن و پشت چراغ قرمز تو ماشینای بغلی دنبال اون آدم می‌گردی.

تو جنگ فقط اونی که اسلحه می‌فروشه برنده‌ست.

یواش‌یواش باید یاد بگیری از چیزایی که دوست نداری ببینی هم عکس بگیری.

رویاها باعث می‌شن که فکر کنی آزادی. به هرکجا که می‌خوای سفر می‌کنی، هرکسی که دوست داری رو کنار خودت داری و کارهایی رو انجام می‌دی که توی واقعیت از عهده‌ی انجامشون برنمی‌آی.

دلم می‌خواد همه‌ی عکسایی که امروز گرفتمو باهاتون همین الان به‌اشتراک بذارم، ولی نمی‌شه. چون بعدش باید از بی‌محتوایی رنج بکشم.

جمعه، صبح، داخلی، نارنجی‌ها*

از خودم صبر، اُمید و توان بی‌نهایت می‌خوام برای ادامه‌ دادن.