🖋 «کار ما این نیست که دانش‌آموزان را برای چیزی آماده کنیم. کار ما این است که به آنها کمک کنیم تا خودشان را برای هرچیزی آماده کنند.»
@teacheraslearner

🤖 دیدگاه پاول دوروف، مدیر تلگرام، در مورد دیپ‌سیک و آموزش به سبک چینی

«با موفقیت استارتاپ چینی دیپ‌سیک، خیلی‌ها از این که چین تونسته سریع توی AI به آمریکا برسه شگفت‌زده شدن. اما پیشرفتشون همینجوری هم نبوده. دانش‌آموزهای چینی مدت‌هاست که در المپیادهای بین‌المللی ریاضی و برنامه‌نویسی از بقیه کشورها بهترن.
وقتی بحث ساخت آدم‌های برجسته ریاضی و علوم پیش پیاد سیستم آموزشی چین خودش رو بهتر از غرب نشون میده، یه دلیلش اینه که این سیستم خیلی رقابت رو بین دانش‌آموزها پرورش میده که اصلش از سیستم کارامد شوروی هست.

مدرسه‌های غربی اعلام عمومی نمره و رتبه دانش‌آموز‌ها و رقابت رو ممنوع کردن، دلیلش هم قابل درکه چون میخوان دانش‌آموزها از فشار و مسخره شدن دور بمونن، ولی خب این کار باعث بی‌انگیزگی دانش‌آموزها هم میشه، یعنی برد و باخت دو روی یه سکه هست و اگه بازنده‌هارو حذف کنی یعنی برنده‌هارو هم حذف کردی.

بخشی از دانش‌آموزها عالی بودن تو دبیرستان رو یه بازی رقابتی میبینن، تلاش میکنن تا مقابل رقبای قوی اول بشن، حذف کردن این رقابت‌ها باعث میشه مدرسه برای بچه‌های بلند پرواز بی‌معنی به نظر برسه. تعجبی نداره که بچه‌ها الان گیم رو بیشتر از درس دوست دارن چون حداقل اونجا یه رقابتی هست و میدونن رنک چندم اون بازی هستن.

اینکه به بچه‌ها بگیم قهرمانن بدون توجه به عملکردشون شاید مهربون به نظر بیاد ولی این توهم خیلی زود بعد از فارغ‌التحصیلی از بین میره. واقعیت ها خودشون رو نشون میدن. چه تو ورزش، چه تجارت، علم و حتی تکنولوژی.

اگه سیستم آموزش متوسطه آمریکا یه اصلاح اساسی نکنه، به نظر می‌رسه برتری روزافزون چین تو تکنولوژی اجتناب‌ناپذیره.»

⁉️ دیدگاه شما چیست؟

https://t.me/durov/394

@teacheraslearner

🕊 به دانشجویان پندپذیر: یادگیرنده مادام‌العمر بمانید!

🖋 سخنرانی بسیار تامل‌برانگیز از استاد مجتبی مینوی خطاب به دانشجویان دانشگاه تهران را می‌خوانید.

📌️️️️️️ این سخنرانی اولین بار در مجله یغما، سال ۲۵، آذر ۱۳۵۱، شماره ۹ (پیاپی ۲۹۱) به انتشار رسیده است.
@teacheraslearner

‍ ‍ ? فرزندانِ فراموش‌شده‌ی سیستم آموزشی‼️

?برگرفته از کتاب مدرسه یادگیرنده (تغییرات بزرگ با گام‌های کوچک آغاز می‌شوند)،

نوشته پیتر سنگه و همکاران

✅ در سیستم‌های آموزشی، اغلب شاهد چرخه‌ی موفقیت برای موفق‌ها هستیم. دانش‌آموزانی که با آمادگی بیشتر، هماهنگی فرهنگی و ظاهری مناسب به مدرسه می‌آیند، توجه و تایید بیشتری از معلمان دریافت می‌کنند و در چرخه‌ی پیشرفت قرار می‌گیرند. در مقابل، دانش‌آموزانی از  محله‌های کم‌درآمدتر، که ممکن است با فرهنگ مدرسه هماهنگ نباشند یا با چالش‌های بیشتری روبه‌رو باشند،  به عنوان “دانش‌آموزان مسئله‌دار”  شناسایی می‌شوند و از توجه و منابع کافی محروم می‌مانند. این الگو در سطح مدارس نیز تکرار می‌شود، به طوری که مدارس موفق‌تر، منابع بیشتری دریافت می‌کنند و مدارس با عملکرد ضعیف‌تر، نادیده گرفته می‌شوند.

✅ این چرخه معیوب، ناشی از جریان پویای “موفقیت برای موفق‌ها” است که در آن، موفقیت اولیه‌ی یک دانش‌آموز یا مدرسه، منجر به تخصیص منابع بیشتر به آن‌ها می‌شود و این امر، موفقیت بیشتر را به دنبال دارد. در مقابل، عدم موفقیت اولیه، منجر به محرومیت از منابع و تشدید  شکست می‌شود.  این الگو در  سایر زمینه‌ها نیز  مشهود است، مانند توجه بیشتر والدین به فرزندی که رفتار مطلوب‌تری دارد.  حتی نظام آموزشی و روش‌های تدریس نیز  ممکن است برای گروه خاصی از دانش‌آموزان (مانند سفیدپوستان، طبقه متوسط و …) بهینه‌سازی شده باشد و  سایر دانش‌آموزان را نادیده بگیرد.  در نهایت، این  نابرابری می‌تواند منجر به انطباق، قانون‌شکنی یا افزایش آگاهی در  دانش‌آموزان شود.

نتیجه‌گیری:
برای شکستن چرخه‌ی “موفقیت برای موفق‌ها”،  باید به جای تمرکز صرف بر نتایج، بر فرآیند یادگیری و رشد  همه دانش‌آموزان تمرکز کنیم.  ارزیابی مجدد معیارهای موفقیت، شناسایی و پرورش استعدادهای متنوع،  ایجاد فرصت‌های برابر برای یادگیری و  توجه به نیازهای  همه دانش‌آموزان،  از جمله  اقدامات  موثر  در  این  زمینه  است.  همچنین،  آموزش  مهارت‌های  اجتماعی  و  عاطفی  به  دانش‌آموزان  می‌تواند  به  آن‌ها  در  مقابله  با  چالش‌ها  و  ساخت  اعتماد  به  نفس  کمک  کند  و  زمینه‌ی  موفقیت  آن‌ها  را  فراهم  سازد.  به‌عبارت‌دیگر،  با  ایجاد  یک  محیط  یادگیری  حمایتی  و  فراگیر،  می‌توانیم  به  شکوفایی  استعدادهای  همه  دانش‌آموزان  کمک  کنیم  و  چرخه‌ی  “موفقیت  برای  همه”  را  ایجاد  کنیم.
@teacheraslearner

خلاصه و نکات مهم دیدگاه دانش آموزان در مورد محیط آموزشی مطلوب آنها

▎خلاصه مقاله:

این مقاله به بررسی نظرات و دیدگاه‌های دانش‌آموزان درباره فضاهای یادگیری و طراحی مدرسه‌ای که آرزو دارند در آن تحصیل کنند، می‌پردازد. نویسندگان با استفاده از روش‌های کیفی، نظرسنجی‌ها و مصاحبه‌ها، دیدگاه‌های دانش‌آموزان را جمع‌آوری کرده و تحلیل کرده‌اند. هدف اصلی این تحقیق درک بهتر از نیازها و خواسته‌های دانش‌آموزان در مورد محیط‌های آموزشی است.

▎نکات مهم:

1. فضاهای یادگیری انعطاف‌پذیر: دانش‌آموزان به فضاهایی با طراحی منعطف و قابل تغییر اشاره کردند که بتوانند بر اساس نیازهای خود از آن‌ها استفاده کنند.

2. محیط‌های همکاری: بسیاری از دانش‌آموزان تمایل به داشتن فضاهایی برای کار گروهی و همکاری با دیگران داشتند که به یادگیری فعال کمک کند.

3. دسترسی به فناوری: وجود فناوری‌های مدرن و دسترسی آسان به ابزارهای دیجیتال از جمله خواسته‌های اصلی دانش‌آموزان بود.

4. طبیعت و فضای باز: دانش‌آموزان به اهمیت وجود فضاهای باز و طبیعی در محیط مدرسه تأکید کردند که می‌تواند به بهبود روحیه و تمرکز آن‌ها کمک کند.

5. نقش معلمان: نقش معلمان در ایجاد یک فضای یادگیری مثبت و حمایتی بسیار مورد توجه قرار گرفت و دانش‌آموزان خواستار تعامل بیشتر با معلمان بودند.

6. تنوع در فضاهای یادگیری: وجود انواع مختلف فضاها برای فعالیت‌های مختلف (مطالعه انفرادی، کار گروهی، فعالیت‌های عملی) از دیگر نکات مهم بود.

این مقاله نشان می‌دهد که طراحی فضاهای آموزشی باید با توجه به نظرات و نیازهای دانش‌آموزان انجام شود تا به بهبود کیفیت یادگیری کمک کند.

برگرفته از مقاله
مقاله "If I Could Design My Own School: Students' Perceptions of Their Learning Spaces"
@teacheraslearner

? آیندۀ آموزش در افق ۲۰۳۰: پنج سناریو برای آیندۀ استعداد و یادگیری
@teacheraslearner