آره د دان عزیزم منم نمیدونم چرا تنها موندم تو این جاده نصف راه، همه روزای خوبمون از جلو چشمام رد شدن مثل باد

‏کاش میشد روح و روانمو دربیارم و نشونت بدم بگم ببین چیکارش کردی.

‏بیشترین مشکلی که با بزرگسالی دارم اینه که مجبوری فردای شبی که مُردی پاشی و زندگی کنی.

انگاری عنصر خواب توی بدنم تموم شده.

تورو مامانت به دنیا آورده باباتم بزرگت کرده پسر خودشونم هستی،سمت من نیا که حوصله دردسر ندارم.

همیشه یکم حقیقت پشت «شوخی کردم»، یکم آگاهی پشت «نمی‌دونم»، یکم احساس پشت «مهم نیست» و یکم درد پشت «خوبم» وجود داره همیشه.

دور موندن ازت عمیقا غمگینم میکنه کاش مجبورم نمی‌کردی.

چقدر خوبه که بیشتر از سنت می‌فهمی و مرض.